اثرات فواصل آبیاری و مقادیر سوپر جاذب بر میزان انتقال مجدد کنجد در شرایط آب و هوایی حمیدیه
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی،اهواز، ایران.
2 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی اهواز، ایران
3 استادیار گروه زراعت، واحداهواز، دانشگاه آزاداسلامی، اهواز، ایران.
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز.
doi
10.22092/jwra.2017.109913چکیده
به منظور بررسی اثرات فواصل آبیاری و مقادیر مختلف سوپرجاذب بر میزان انتقال مجدد کنجد در شرایط آب و هوایی شهرستان حمیدیه، آزمایشی در سال زراعی 1393 در شهرستان حمیدیه به صورت کرتهای یک بار خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل فواصل آبیاری در سه سطح (60، 100 و 140) میلیمتر تبخیر از تشت تبخیر کلاس A در کرتهای اصلی و مقادیر مختلف سوپر جاذب در سه سطح (0، 75 و 150 کیلوگرم در هکتار) در کرتهای فرعی بودند. نتایج نشان داد که اثر فواصل آبیاری و سوپر جاذب، باعث افزایش معنیدار عملکرد دانه، میزان انتقال مجدد، و فتوسنتز جاری گردید. بیشترین عملکرد دانه، انتقال مجدد و فتوسنتز جاری، سهم انتقال مجدد و سهم فتوسنتز جاری از تیمار 100 میلیمتر تبخیر از تشت و 150 کیلوگرم در هکتار سوپرجاذب بدست آمد. در بررسی برهمکنش فواصل آبیاری و سوپر جاذب، بیشترین عملکرد دانه (1216 کیلوگرم در هکتار) به تیمار100 میلیمتر تبخیر و 150 کیلوگرم در هکتار سوپرجاذب تعلق گرفت. با توجه به کمبود آب در کشور به نظرمیرسد تیمار100 میلیمتر تبخیر از تشت وکاربرد 150 کیلوگرم در هکتار سوپر جاذب، افزون بر صرفهجویی در مصرف آب عملکرد اقتصادی قابل قبولی را نیز تولید میکند.