ارزیابی نوع پایه، غلظت ساکاروز و سیستم حمایت کننده محیط کشت در گیرایی و سازگاری ریزپیوندی لیموی آب (Citrus aurantifulia)
نویسندگان
1 استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
3 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر. ایران.
4 استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
doi
10.22103/jab.2018.2148چکیده
ریزپیوندی لیموی آب شیراز روی چهار پایه نارنج میوه ریز، نارنج میوه درشت، لیموی آب شیراز و لیمو خارکی در چهار سیستم حمایت کننده محیط کشت شامل پل کاغذی، پرلایت، ورمیکولایت با محیط نیمغلظت MS و پل کاغذی با غلظت کامل MS هر یک به همراه ساکاروز به میزان 60 و 75 گرم در لیتر مورد ارزیابی قرار گرفتند. همچنین سازگاری و رشد گیاهچههای ریزپیوندی در سه نوع بستر کشت پرلایت، ورمی کولایت و پرلایت- ورمیکولایت بررسی شدند. تجزیه آماری ریزپیوندی و سازگاری به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تکرار انجام شد. براساس نتایج تیمارهای مستقل، بیشترین میزان گیرایی ریزپیوندی نوک شاخساره لیموی آب روی پایههای بذری لیمو خارکی بهدست آمد. همچنین بهترین ریزپیوندی در بالاترین غلظت ساکاروز به میزان 75 گرم بر لیتر محیط کشت مشاهده گردید. در مجموع، بیشترین میزان گیرایی ریزپیوندی نوک شاخساره لیموی آب روی پایههای بذری لیمو خارکی و نارنج میوه درشت در محیط کشتهای پرلایت و پل کاغذی با نیم غلظت MS به همراه 75 گرم بر لیتر ساکاروز بهدست آمد. پس از ریزپیوندی، گیاهچهها از محیط کشتهای درون شیشهای به بستر کاشت انتقال یافتند. حداکثر سازگاری ریزپیوندی بر اساس تعداد برگ و طول پیوندک پس از 5 هفته توسط پایههای بذری لیمو خارکی و نارنج میوه درشت در بسترهای کشت پل پرلایت- ورمیکولایت مشاهده شد.