برنامهریزی انرژی الکتریکی بین دو شهر با استفاده از رویکرد برنامهریزی تصادفی (مطالعه موردی کلانشهرهای تهران و اصفهان)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه اقتصاد شهری دانشگاه هنر اصفهان
2 استاد گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان
3 استادیار گروه اقتصاد شهری، دانشکده اقتصاد و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان
4 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jte.2021.315199.1008403چکیده
این مقاله، یک روش برنامه ریزی تصادفی مبتنی بر کاپولا ارائه میکند که قادر به تعیین مقادیر بهینه استفاده از منابع اولیه انرژی و فناوریهای مختلف در تأمین انرژی الکتریکی موردنیاز میباشد. در این مدل عدم قطعیت ناشی از متغیرهای تصادفی در قالب سناریوهای مختلف ارائه و تعاملات بین متغیرهای تصادفی با استفاده از توابع کاپولا با توزیع احتمالات مختلف نشان داده شده و سپس، براساس رویکرد توسعه یافتهی روش مذکور، برنامهریزی سیستم انرژی شهری برای کلانشهرهای تهران و اصفهان پیشنهاد گردیده است. نتایج به دست آمده از حل مدل حاکی از عدم انطباق روند فعلی استفاده از فناوریها با نتایج بهینهسازی میباشد و نشان میدهد در هر دو شهر فناوری خورشیدی در مقایسه با فناوریهای سیکل ترکیبی، گازی و بخاری در تأمین بخشی از تقاضای برق از لحاظ اقتصادی و زیست محیطی مقرون به صرفه تر میباشد و میبایست در سیاستهای سرمایهگذاری در اولویت قرار گیرد. بهمنظور جبران کمبود عرضه، باقیمانده انرژی الکتریکی نیز میبایست توسط شبکه برق تأمین گردد که در مقایسه با وضعیت موجود با همان هزینه سرمای های، میزان آلایندگی کاهش خواهد یافت.طبقهبندی JEL: C02، L11، Q40، R00