برنامه‌ریزی انرژی الکتریکی بین دو شهر با استفاده از رویکرد برنامه‌ریزی تصادفی (مطالعه موردی کلان‌شهرهای تهران و اصفهان)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه اقتصاد شهری دانشگاه هنر اصفهان

2 استاد گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان

3 استادیار گروه اقتصاد شهری، دانشکده اقتصاد و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان

4 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان

doi
10.22059/jte.2021.315199.1008403
چکیده

این مقاله، یک روش برنامه­ ریزی تصادفی مبتنی بر کاپولا ارائه می­کند که قادر به تعیین مقادیر بهینه استفاده از منابع اولیه انرژی و فناوری­های مختلف در تأمین انرژی الکتریکی موردنیاز می­باشد. در این مدل عدم قطعیت ناشی از متغیرهای تصادفی در قالب سناریوهای مختلف ارائه و تعاملات بین متغیرهای تصادفی با استفاده از توابع کاپولا با توزیع احتمالات مختلف نشان داده شده و سپس، براساس رویکرد توسعه یافته­ی روش مذکور، برنامه­ریزی سیستم انرژی شهری برای کلان­شهرهای تهران و اصفهان پیشنهاد گردیده است. نتایج به ‌دست آمده از حل مدل حاکی از عدم انطباق روند فعلی استفاده از فناوری­ها با نتایج بهینه‌سازی می‌باشد و نشان می­دهد در هر دو شهر فناوری خورشیدی در مقایسه با فناوری­های سیکل ترکیبی، گازی و بخاری در تأمین بخشی از تقاضای برق از لحاظ اقتصادی و زیست محیطی مقرون به صرفه ­تر می­باشد و می­بایست در سیاست­های سرمایه­گذاری در اولویت قرار گیرد. به‌منظور جبران کمبود عرضه، باقیمانده انرژی الکتریکی نیز می­بایست توسط شبکه برق تأمین گردد که در مقایسه با وضعیت موجود با همان هزینه سرمای ه­ای، میزان آلایندگی کاهش خواهد یافت.طبقه‌بندی JEL: C02، L11، Q40، R00