بررسی ویژگیهای روانسنجی مقیاس امید به تحصیل (AHS): فرم دانشجویی
نویسندگان
1 دانشیار بخش روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز
2 دکترای روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز
doi
10.22099/jsli.2021.6339چکیده
هدف پژوهش حاضر ساخت مقیاس امید به تحصیل دانشجویان و بررسی ویژگیهای روانسنجی آن بود. پژوهش حاضر در زمرۀ طرحهای روانسنجی مبتنی بر همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان کارشناسی دانشگاه شیراز بود که از آن، تعداد 566 نفر (278 مرد و 288 زن) با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شدند و به مقیاس امید به تحصیل پاسخ دادند. جهت بررسی روایی مقیاس امید به تحصیل از تحلیل عاملی تأییدی و روایی همگراو برای بررسی پایایی مقیاس از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی با استفاده از نرمافزار AMOS وجود چهار عامل امید به کسب فرصتها، امید به کسب مهارتهای زندگی، امید به سودمندی دانشگاه و امید به کسب شایستگی را مورد تأیید قرار داد که همه گویهها در عاملهای مربوط به خود بارگذاری شدند. همچنین نتایج ضریب همبستگی بین خرده مقیاسهای امید به تحصیل با متغیرهای مفهومی مشابه از قبیل امید در نظریه پکران، مشغولیت و فرسودگی تحصیلی و تحسین شواهدی دال بر روایی سازه متغیر مورد نظر را بدست داد. از طرفی دیگر نتایج ضریب آلفای کرونباخ برای بررسی پایایی نشان داد که تمامی خرده مقیاسها و همچنین کل مقیاس از پایایی مطلوبی برخوردار بودند. به طور کلی نتایج بیانگر آن بود که مقیاس امید به تحصیل دانشجویان از ویژگیهای روانسنجی مطلوبی برخوردار است و میتوان از آن به عنوان ابزاری سودمند در مشاوره تحصیلی و فعالیتهای پژوهشی بهره برد.