بررسی موج چاکنایی واکههای فارسی با استفاده از الکتروگلوتوگرافی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان شناسی دانشگاه اصفهان
2 استادیار گروه زبان شناسی دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jolr.2015.56643چکیده
در این تحقیق به بررسی موج چاکنایی واکههای فارسی با استفاده از الکتروگلوتوگرافی میپردازیم. در مرحلۀ اول ویژگیهای موج چاکنایی واکههای مختلف زبان فارسی را مقایسه میکنیم. در مرحلۀ دوم به مقایسۀ موج چاکنایی گویشوران مرد و زن میپردازیم. در این تحقیق برای مقایسۀ ویژگیهای موج چاکنایی از پارامتر نسبت تماس استفاده میشود. دادههای مورد بررسی شامل شش واکۀ زبان فارسی هستند که با استفاده از دستگاه حنجرهنگار و خارج از بافت آوایی ضبط شدهاند. گویشوران شامل چهار مرد و چهار زن هستند. نتایج نشان میدهد که میانگین نسبت تماس واکههای مختلف زبان فارسی با یکدیگر تفاوت معناداری دارد. این نتیجه پیرو رویکرد تعاملی مدل چشمه-پالایه در تولید گفتار است که بر مبنای آن حوزههای مختلف تولید گفتار بر یکدیگر اثرگذارند. همچنین نتایج مقایسۀ موج چاکنایی گویشوران مرد و زن نشان میدهد که پارامتر نسبت تماس موج چاکنایی مردان و زنان تفاوت معناداری دارد. به بیان دیگر مردان و زنان علاوه بر بسامد پایۀ متفاوت، کیفیت واک متفاوتی را هم در گفتار تولیدی نشان میدهند.