بررسی اثر تجارت بر نقل و انتقالات نیروی انسانی با استفاده از یک الگوی حداکثر درستنمایی پواسن نما (کاربردی از مدل جاذبه)

نویسندگان

1 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.22059/jte.2021.319645.1008443
چکیده

اثر تجارت بر تحرکات برون مرزی نیروی انسانی را می­توان از جنبه­های مختلف بررسی کرد. باز بودن اقتصاد خود اثرات متفاوتی بر دیگر شاخص­های اقتصادی و به‌طورکلی شرایط اقتصادی و از آن طریق رفاه جامعه دارد که خود بر تصمیم­گیری افراد در خصوص مهاجرت مؤثر است. این تحقیق با استفاده از یک الگوی حداکثر درستنمایی پواسن نما و با پیروی از مدل جاذبه­، به بررسی پدیده­ جریان مهاجرت از 35 کشور مبدأ به 20 کشور عضو OECD در دوره­ی زمانی 2000 تا 2018 پرداخته است. بر اساس نتایج الگو، افزایش تجارت کشورهای مقصد موجب افزایش جریان مهاجرت به آن کشورها (عامل جاذبه) و افزایش این شاخص در کشورهای مبدأ جریان مهاجرت را کاهش می­دهد (عامل دافعه). هم‌چنین افزایش تولید ناخالص داخلی کشورهای مقصد، افزایش جمعیت کشورهای مبدأ، افزایش حجم تجارت کشورهای مقصد و افزایش نرخ بیکاری کشورهای مبدأ؛ عوامل جاذبه­ی جریان مهاجرت از کشورهای مبدأ به کشورهای منتخب OECD شناخته شده­اند و کاهش این متغیرها می­تواند عامل دافعه مهاجرت تلقی شوند.طبقه­بندی JEL: C23، F16، F22، F41، J61