بررسی اثر تجارت بر نقل و انتقالات نیروی انسانی با استفاده از یک الگوی حداکثر درستنمایی پواسن نما (کاربردی از مدل جاذبه)
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jte.2021.319645.1008443چکیده
اثر تجارت بر تحرکات برون مرزی نیروی انسانی را میتوان از جنبههای مختلف بررسی کرد. باز بودن اقتصاد خود اثرات متفاوتی بر دیگر شاخصهای اقتصادی و بهطورکلی شرایط اقتصادی و از آن طریق رفاه جامعه دارد که خود بر تصمیمگیری افراد در خصوص مهاجرت مؤثر است. این تحقیق با استفاده از یک الگوی حداکثر درستنمایی پواسن نما و با پیروی از مدل جاذبه، به بررسی پدیده جریان مهاجرت از 35 کشور مبدأ به 20 کشور عضو OECD در دورهی زمانی 2000 تا 2018 پرداخته است. بر اساس نتایج الگو، افزایش تجارت کشورهای مقصد موجب افزایش جریان مهاجرت به آن کشورها (عامل جاذبه) و افزایش این شاخص در کشورهای مبدأ جریان مهاجرت را کاهش میدهد (عامل دافعه). همچنین افزایش تولید ناخالص داخلی کشورهای مقصد، افزایش جمعیت کشورهای مبدأ، افزایش حجم تجارت کشورهای مقصد و افزایش نرخ بیکاری کشورهای مبدأ؛ عوامل جاذبهی جریان مهاجرت از کشورهای مبدأ به کشورهای منتخب OECD شناخته شدهاند و کاهش این متغیرها میتواند عامل دافعه مهاجرت تلقی شوند.طبقهبندی JEL: C23، F16، F22، F41، J61