تحلیل عوامل مؤثر بر کار‌آفرینی شهری در راستای دستیابی به اقتصاد پایدار (مطالعۀ موردی: شهر نجف‌آباد)

نویسندگان

1 کارشناسی ‌ارشد برنامه‌ریزی شهری، مؤسسة آموزش عالی نور هدایت، شهرکرد، ایران

2 دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

3 استادیار گروه شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jurbangeo.2021.310407.1368
چکیده

امروزه تقویت کارآفرینی و ایجاد بستر مناسب برای توسعة آن از ابزار پیشرفت اقتصادی کشورها، به‌ویژه کشورهای درحال‌توسعه است. همچنین بسترسازی برای کارآفرینی در وجوه مختلف آن می‌تواند اهمیتی راهبردی در نظام عملکرد مدیریت بخش عمومی و سازمان‌های متصدی در مدیریت شهری باشد. در شهرها کارآفرینی یکی از کلیدهای اساسی توسعة اقتصادی و درآمدزایی محسوب می‌شود؛ شهرها به‌عنوان مراکز دانش و تولیدات خاص، محل تسهیل تفکر خلاقانه و نوآورانه و آفرینش‌گر فرصت‌های ارزنده برای اشتغال و کارآفرینی هستند؛ بنابراین در محیط‌های شهری باید شرایطی خاص برای کارآفرینی و شکوفایی اقتصادی فراهم شود. براین‌اساس، هدف کلی پژوهش کاربردی و توصیفی-هم‌بستگی حاضر بررسی عوامل مؤثر بر توسعة کارآفرینی شهری در راستای دستیابی به اقتصاد پایدار با مطالعة موردی شهر نجف‌آباد است. برای جمع‌آوری داده‌ها از روش پیمایشی و کتابخانه‌ای استفاده شده است. جامعة آماری شامل کارآفرینان شهر نجف‌آباد، خبرگان، کارشناسان و استادان کارآفرینی و مدیران امور شهری است. تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و بهره‌گیری از آزمون‌هایی مانند ضریب هم‌بستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره انجام شده است. متغیرهای اصلی پژوهش شامل عوامل اقتصادی-حمایتی، عوامل انسانی- اجتماعی، عوامل زیرساختی و کارآفرینی شهری است. یافته‌ها نشان می‌دهد میان سه متغیر اصلی پژوهش با کارآفرینی شهری رابطه وجود دارد و از میان آن‌ها، متغیر عوامل اقتصادی-حمایتی با ضریب تأثیر 655/0 مهم‌ترین متغیر مؤثر بر کارآفرینی در راستای دستیابی به اقتصاد پایدار شهری است. به‌طورکلی، محدودة مورد مطالعه با داشتن قابلیت‌های بسیار می‌تواند پتانسیل تبدیل‌شدن به یک شهر کارآفرین را داشته باشد. فراهم‌کردن تسهیلات حمایتی و اقتصادی نیز می‌تواند بیشترین نقش را در این زمینه ایفا کند.