تحلیل رضایتمندی شهروندان از فضای نوار ساحلی در شهرهای بندرگاهی (مطالعۀ موردی: شهر بوشهر)
نویسندگان
1 استادیار دانشکدة هنر و معماری، دانشگاه خلیجفارس، بوشهر، ایران
2 استادیار دانشکدة فنی- مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 کارشناسی مهندسی شهرسازی، دانشگاه خلیجفارس، بوشهر، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2021.312986.1391چکیده
سواحل یکی از ارکان هویتبخش به شهرهای بندرگاهی هستند که بازتاب ارزشهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن شهر بهشمار میآیند. اگرچه بخشی از نوار ساحلی شهرها کارکردهای غیرشهری دارند، همچنان محدودههای وسیعی از آنها را میتوان بهمثابة فضای شهری دانست. از همینرو، پژوهش توصیفی-تحلیلی حاضر با هدف تحلیل رضایتمندی شهروندان از فضاهای نوار ساحلی شهرها، به استخراج نظرات کاربران این فضاها در شهر بوشهر پرداخته و مبتنی بر مطالعات اسنادی و مشاهدات میدانی از طریق پرسشنامه است. جامعة هدف پژوهش، ساکنان شهر بوشهر است که 100 نفر از آنها به روش نمونهگیری هدفمند بررسی شدند. در ادامه، دادهها در نرمافزار SPSS وارد شدند و تحلیل آنها بهکمک مدل تحلیل عاملی اکتشافی و مدل رگرسیون چندمتغیره خطی صورت گرفت. نتایج تحلیل نشان میدهد پنج عامل سرزندگی، آسایش محیطی، پایداری اکولوژیکی، حضورپذیری و نفوذپذیری بهترتیب بیشترین تأثیر را بر سطح رضایتمندی مردم از فضای نوار ساحلی دارند. همچنین نتایج تفصیلیتر نشان میدهد از میان چهار محدودة مورد مطالعه، نوار ساحلی جفره بالاترین امتیاز و نوار ساحلی نفتکش کمترین امتیاز را کسب کردهاند. با توجه به امتیاز عوامل مختلف، اولویت مداخله برای نوار ساحلی جفره به عامل پایداری اکولوژیکی، نوار ساحلی ریشهر به عامل آسایش محیطی و نوارهای ساحلی لیان و نفتکش به عامل سرزندگی مربوط هستند که براساس آنها راهبردهایی پیشنهاد شده است.