اثربخشی رواندرمانی معنوی-مذهبی بر امنیت روانی و سازگاری زناشویی دانشجویان متاهل
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مشاوره خانواده، دانشگاه رفاه تهران، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی عمومی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد، گروه مشاوره خانواده، دانشگاه رفاه تهران، تهران، ایران.
4 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، ارومیه، ایران
5 کارشناسی ارشد، گروه مشاوره، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف: سازگاری زناشویی یکی از مهمترین عوامل در تعیین ثبات و دوام رابطه زناشویی است، بنابراین مطالعه حاضر باهدف تعیین اثربخشی رواندرمانی معنوی-مذهبی بر امنیت روانی و سازگاری زناشویی دانشجویان متاهل انجام شد.مواد و روشها: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود، جامعه پژوهش شامل تمامی دانشجویان متاهل زن و مرد دانشگاه آزاد رودهن در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. از جامعه موردپژوهش 30 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار داده شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامههای امنیت روانی مازلو (1952) و سازگاری زناشویی لاک و والاس (1959) بود. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه، هفتهای دو جلسه 90 دقیقهای آموزش رواندرمانی معنوی- مذهبی تشکیل گردید؛ اما در این مدت برای گروه گواه هیچ آموزشی برگزار نشد و در لیست انتظار بودند. جهت تحلیل دادهها از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره با نرمافزار SPSS نسخه 24 استفاده شد.یافتهها: بر اساس مقایسه پیشآزمون و پسآزمون دو گروه یافتهها نشان داد که رواندرمانی معنوی-مذهبی تأثیر معناداری بر امنیت روانی و سازگاری زناشویی دانشجویان متاهل داشت (01/0 ≥ P).نتیجهگیری: رواندرمانی معنوی-مذهبی میتواند منجر به بهبود امنیت روانی و سازگاری زناشویی دانشجویان متاهل گردد.
