نقش واسطهای خوشبینی تحصیلی در رابطه بین خودکارآمدی ادراکشده و سازگاری دانشجویان با دانشگاه
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
doi
10.22099/jsli.2021.6043چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطهای خوشبینی تحصیلی در رابطه بین خودکارآمدی ادراکشده و سازگاری دانشجویان با دانشگاه در قالب مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیهی دانشجویان دوره کارشناسی پردیسهای دانشگاه فرهنگیان فارس بود که در نیمسال اول سال تحصیلی 98-1397 مشغول به تحصیل بودند که از بین آنها تعداد 300 دانشجو به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند و به پرسشنامههای خودکارآمدی موریس، خوشبینی تحصیلی اسچنن-موران و همکاران و سازگاری با دانشگاه بیکر و سیریک، پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها از مدلیابی معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار AMOS (نسخه 24) استفاده شد. یافتهها نشان دادند که مدل با دادههای پژوهش برازش مناسبی دارد و خودکارآمدی ادراک شده بر خوشبینی تحصیلی و سازگاری دانشجویان با دانشگاه اثر مستقیم دارد. اثر غیرمستقیم خودکارآمدی ادراک شده بر سازگاری با دانشگاه با واسطهگری خوشبینی تحصیلی نیز معنیدار بود. بدین ترتیب باید گفت که خودکارآمدی ادراک شده میتواند هم به طور مستقیم و هم به طور غیرمستقیم و از طریق خوشبینی تحصیلی بر سازگاری دانشجویان با دانشگاه مؤثر باشد. نتایج این پژوهش پیامآور آن است که دستاندرکاران تعلیم و تربیت جهت بالا بردن سطح سازگاری دانشجویان با دانشگاه، میتوانند به آموزش و ارتقای توانمندیهایی همچون خودکارآمدی ادراک شده و خوشبینی تحصیلی بپردازند.