آثار زیست محیطی و اقتصادی استفاده از پساب در بخش کشاورزی جنوب شهر تهران با کمک مدل SWAT
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/ije.2022.341730.1629چکیده
موقعیت مکانی شهر تهران به عنوان بزرگترین مصرفکنندۀ آب شهری در کشور به گونهای است که حجم قابل توجهی از منابع آب سطحی در نهرها و کانالهای مناطق جنوبی تهران جاری میشود. این روانابهای سطحی آلوده در حال حاضر در تلفیق با آب زیرزمینی در کشاورزی جنوب تهران مورد استفاده قرار میگیرند که پیامدهای نامطلوب محیط زیستی را به همراه دارند. طرح ساماندهی آبهای سطحی آلودۀ جنوب تهران در شرکت آب منطقهای تهران برای رفع این معضل مورد مطالعه قرار گرفته است. از اینرو در این مقاله، به بررسی اثرات اقتصادی و محیط زیستی استفاده از پساب در بخش کشاورزی جنوب استان تهران در شرایط ساخت تصفیهخانههای آبهای سطحی و تأسیس شبکۀ آبیاری و زهکشی ری و مقایسۀ نتایج با شرایطی که در منطقه از آب آلوده برای آبیاری استفاده میشود، پرداخته شده است. در این تحقیق، دورۀ آماری 20 ساله (1999 تا 2018) در جهت انجام شبیهسازی در نظر گرفته شده است. با توجه به نتایج بهدستآمده، در صورت اجرای طرح میزان رواناب خروجی به طور متوسط از 201 به 84 متر مکعب در هکتار و میزان نیترات موجود در رواناب خروجی به طور متوسط از 14 به 1/0 کیلوگرم در هکتار کاهش یافته است. همچنین، با ورود پساب به محدودۀ طرح و استفاده از پتانسیل کودی پساب، میتوان میزان مصرف کود ازته را 5039 تن کاهش داد که به واسطۀ آن هزینههای کشاورزان محدوده تا 55431 میلیون ریال کاهش مییابد. در نتیجه، اجرای طرح ساماندهی آبهای سطحی آلودۀ جنوب تهران اثرات محیط زیستی مثبتی به همراه خواهد داشت.