بررسی اثر غلظتهای مختلف تیمارهای هورمونی بر کشت درونشیشهای انگور بیدانه قرمز
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسیارشد و دانشیار علوم باغبانی، گروه علوم باغبانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
2 استادیار گروه گیاهان دارویی و معطر، مرکز آموزش عالی شهید باکری میاندوآب، دانشگاه ارومیه، میاندوآب، ایران.
3 دانشآموخته کارشناسیارشد و دانشیار علوم باغبانی، گروه علوم باغبانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.22103/jab.2018.2071چکیده
انگور بیدانه قرمز یکی از ارقام مهم و با کیفیت انگور در ایران میباشد که در سالهای اخیر توسط کشاورزان مورد استقبال زیادی قرار گرفته است. با توجه به اهمیت تکثیر انبوه این گیاه و تولید نهالهای سالم و به ویژه عاری از سرطان مو، در پژوهش حاضر اثر غلظتهای مختلف تیمارهای هورمونی بر پرآوری و ریشهزایی درونشیشهای رقم بیدانه قرمز با هدف ارائه دستورالعملی مناسب جهت تکثیر درونشیشهای آن مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور از محیط کشت MS حاوی غلظتهای مختلف بنزیلآمینوپورین (BAP) (25/0، 50/0، 1 و 2 میلیگرم در لیتر) به همراه 2/0 میلیگرم در لیتر ایندولاستیکاسید (IAA) برای پرآوری نمونهها و از ایندولبوتیریکاسید (IBA) و نفتالیناستیکاسید (NAA) در غلظتهای 0، 8/0 و 6/1 میلیگرم در لیتر برای ریشهزایی نمونهها در قالب طرح کاملاً تصادفی استفاده شد. نتایج نشان داد که هورمونهای مورد استفاده اثر معنیداری روی خصوصیاتی از قبیل تعداد گره، طول میانگره، تعداد شاخساره، طول و قطر شاخساره، وزن تر و خشک شاخساره، تعداد و سطح برگ، شاخص کلروفیل، تعداد و طول ریشه، وزن تر و خشک ریشه در ریزنمونهها داشت. بین غلظتهای مورد استفاده این هورمونها نیز تفاوت وجود داشت. بر اساس نتایج، بیشترین پرآوری نمونهها در غلظت 25/0 میلیگرم در لیتر BAP و بیشترین تأثیر بر میزان ریشهزایی در غلظت 8/0 میلیگرم در لیتر IBA به دست آمد. طبق این نتایج میتوان از تیمارهای هورمونی مشخص شده جهت افزایش پرآوری و ریشهزایی درونشیشهای در رقم بیدانه قرمز انگور استفاده نمود.