واسطهگری خودشفقتورزی در رابطۀ بین کمالگرایی و نشاطذهنی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، دانشگاه شیراز، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی
2 دانشیار دانشگاه شیراز، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی( نویسندۀ مسئول)
doi
10.22099/jsli.2020.5785چکیده
در پژوهش حاضر نقش واسطهگری خودشفقتورزی در رابطۀ بین کمالگرایی و نشاطذهنی بررسی شد. بدین منظور 213 دانشجوی کارشناسی دانشگاه شیراز با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. شرکتکنندگان به مقیاس کمالگرایی تجدیدنظرشدۀ اسلینی و همکاران، مقیاس خودشفقتورزی نف، و مقیاس نشاطذهنی ریان و فردریک پاسخ دادند. دادهها به روش مدلسازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزار Amos تحلیل شدند. نتایج نشان داد که از بین مؤلفههای کمالگرایی، مولفۀ استاندارد به عنوان کمالگرایی سازگارانه، نشاط ذهنی را بهطور مستقیم و مثبت پیشبینی میکند، در حالی که تفاوت (تعارض بین استانداردها و عملکرد فرد)، به عنوان کمالگرایی ناسازگارانه، نشاطذهنی را با واسطه گری خودشفقت ورزی بهطور منفی پیشبینی میکند. در نتیجه نتایج حاکی از آن است که خودشفقتورزی در رابطۀ بین کمالگرایی و نشاط ذهنی دارای نقش واسطهای است. بنابراین، در صورت تعارض بین استانداردها و عملکرد توجه به خودشفقتورزی و افزایش آن برای دانشجویان دارای تلویحات مهمی است.
