بررسی نتایج تخمین تبخیر و تعرق گیاه مرجع چمن با استفاده از مدل‌‌های متریک و سبال در دشت قزوین

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی‌ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره).

2 استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره).

doi
10.22092/jwra.2016.106643
چکیده

افزایش تولید محصول به تأمین نیاز آبی گیاه وابسته است، لذا تخمین صحیح نیاز آبی گیاه نه‌‌تنها به تولید محصول کمک می‌کند، بلکه در مدیریت منابع آب نیز مؤثر است. بر همین اساس، هدف از پژوهش حاضر، بررسی نتایج تبخیر و تعرق گیاه مرجع چمن حاصل از اجرای مدل‌های متریک و سبال با تصاویر ماهواره‌های لندست هفت و هشت و ترا در دشت قزوین است. ابتدا برآوردهای مدل‌های متریک و سبال با مجموع 10 تصویر از تصاویر سنجنده MODIS ماهواره ترا و سنجنده ETM+ ماهواره لندستهفت با داده‌برداری‌های لایسیمتری گیاه مرجع چمن در سال 1380 مورد ارزیابی قرار گرفت. سنجنده MODISبا 88/0R =، 91/1RMSE=و 85/0 SE=میلی‌متر بر روز و سنجنده ETM+با 00/1 R=، 91/0RMSE=، 09/0 SE=و انحراف از معیار 59/0 میلی­‌متر بر روز در مدل متریک در مقایسه با مدل سبال در سطح معنی‌دار 95 درصد برآورد دقیق‌­تری را نسبت به داده­‌برداری­‌های صورت گرفته توسط لایسیمتر نشان داده­‌اند. سپس، نتایج مدل‌­های متریک و سبال حاصل از تصاویر سنجنده OLI & TIRSماهواره لندستهشت (به دلیل عدم وجود داده‌برداری لایسیمتری در زمان بررسی) با نتایج حاصل از اجرای مدل متریک بر روی سنجنده ETM+ارزیابی شد. نتایج ارزیابی‌ها حاکی از آن است که مدل متریک با 96/0R =، 28/0 RMSE=، 29/0 SE=و انحراف از معیار 61/0میلی‌متر بر روز نسبت به مدل سبالدر سطح معنی دار 90 درصد، به‌عنوان مدل برتر برای برآورد تبخیر و تعرق گیاه مرجع در منطقه دشت قزوین قابل توصیه است.