آزمون وجود اثر کاغذ چسبنده در عوارض توأم با مالیات شهرداری‏ها در ایران

نویسندگان

1 استادیار، گروه اقتصاد شهری، دانشکده پژوهش‏های عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان، ایران

2 دانش آموخته رشته اقتصاد شهری، دانشکده پژوهش‏های عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان

3 استاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه اصفهان، ایران

doi
10.22059/jte.2020.289430.1008235
چکیده

شهرداری‏ها به منظور تأمین مالی خدمات عمومی محلی از چهار شیوه کلی که شامل اخذ بهای خدمات محلی، اخذ مالیات‏های محلی، عوارض توأم با مالیات و کمک‏های دولت مرکزی به دولت‏های محلی است، استفاده می‏کنند. در ایران با تصویب قوانینی چون قانون مالیات بر ارزش افزوده، بخش عمده‫ای از درآمد شهرداری‏ها از محل عوارض توأم با مالیات تأمین می‏شود. توزیع عوارض توأم با مالیات در ایران به‏صورتی است که ممکن است متضمن نوع خاصی از توهم مالی شود که به آن اثر کاغذ چسبنده گفته می‏شود. هدف این پژوهش بررسی وجود اثر کاغذ چسبنده در عوارض متمرکز توأم با مالیات بر ارزش افزوده (موضوع تبصره (2) ماده (39) قانون مالیات بر ارزش افزوده) در شهرهای ایران، است. برای این منظور از یک مدل رگرسیون با متغیرهای موهومی استفاده شده است و ضرایب اثر کاغذ چسبنده برای دسته‏های مختلف شهرداری‏ها به‏دست آمده است. مطابق با نتایج، اثر کاغذ چسبنده در عوارض متمرکز شهرداری‏ها وجود ندارد. با این حال، چسبندگی مخارج به استثنای شهرداری کلان شهرها، به نحوی است که هرچه شهرها بزرگ‏تر می‏شوند ضریب آنها کاهش می‏یابد. طبقه ‏بندی JEL: R51، E62، H11