اثربخشی مدل آموزش تربیت مثبتنگر مدرسه محور بر سطوح بهزیستی روانشناختی و اجتماعی دانشآموزان ابتدایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 دکترای تخصصی تعلیم و تربیت، استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 دکترای تخصصی تعلیم و تربیت، استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4 دکترای تخصصی روانشناسی تربیتی، استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22099/jsli.2020.5830چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی مدل آموزش تربیت مثبتنگر مدرسهمحور بر سطوح بهزیستی روانشناختی و اجتماعی دانشآموزان ابتدایی بود. دو کلاس (٥٩ نفر) از دانشآموزان پسر پایۀ ششم ابتدایی منطقۀ یک شهر تهران به شیوۀ خوشهای چند مرحلهای انتخاب و به طور تصادفی در گروه آزمایش (کلاس ۲٨ نفری) و کنترل (کلاس ۳١ نفری) جایگزین شدند. روش پژوهش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. گروه آزمایش ١٢ جلسه به مدت ٤٠ دقیقه آموزش تربیت مثبتنگر مدرسهمحور دریافت نمودند. آزمودنیهای هر دو گروه، قبل و بعد از آموزش، به پرسشنامههای بهزیستی روانشناختی رِن شاو و بهزیستی اجتماعی کی یس پاسخ دادند. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که نمرات بهزیستی روانشناختی و اجتماعی در پسآزمون گروه آزمایش بیشتر از گروه کنترل بود. بنابراین، آموزش تربیت مثبتنگر مدرسهمحور بر سطوح بهزیستی روانشناختی و اجتماعی دانشآموزان تأثیر مثبت و معنیدار دارد.
