بهینه سازی سنگ زنی زیرکونیای پایدار شده جهت تولید ایمپلنت دندان
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلیتکنیک تهران)، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلیتکنیک تهران)، تهران
3 استاد عضو هیات علمی دانشگاه امیر کبیر
4 استادیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلیتکنیک تهران)، تهران
5 دانشیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه نفت و مواد کینگ فهد، دوران، عربستان صعودی
doi
چکیده
به دلیل برخی از مشکلات در ایمپلنتهای دندانی در سالهای اخیر تمایل به استفاده از سرامیک زیرکونیا بجای تیتانیوم ایجاد شده است. از اصلیترین مشکلات در استفاده از تیتانیوم میتوان به ایجاد حاشیه و سایه سیاه (نازیبایی)، رسانایی حرارتی و حساسیت اشاره کرد. به دلیل سختی و تردی بسیار بالای زیرکونیا، جهت دستیابی به دقت-های ابعادی و هندسی، استفاده از فرایند سنگزنی اجتناب ناپذیر است. در این پژوهش بررسی جامعی بر تأثیر پارامترهای سنگزنی بر زبری سطح، هزینه سنگزنی و تغییر ریزساختار انجام شد. ملاحظه شد افزایش عمق براده و سرعت پیشروی منجر به افزایش تغییر ریزساختار از تتراگونال به مونوکلینیک میگردد. . همچنین ملاحظه شد که استفاده از چرخ سنگهای با باند رزین بجای چرخ سنگهای با باند فلزی، بهطور متوسط منجر به 8% زبری سطح کمتر میشود و استفاده از چرخ سنگ با چگالی ذره ساینده بیشتر منجر به کاهش زبری سطح میگردد. معادله ریاضی بین پارامترهای ورودی و خروجی به کمک روش رویه پاسخ به وجود آمد که مقدار ضریب تعیین بزرگتر از 0.9، بیانگر انطباق مناسب مدل ریاضی با دادهها میباشد. امکان کنترل زبری سطح و ریزساختار زیرکونیا توسط پارامترهای سنگزنی و مشخصات چرخ سنگ وجود دارد و استفاده از چرخ سنگ با چگالی ذره ساینده بیشتر و ذره ساینده بزرگتر، منجر به کاهش هزینه سنگزنی میشود.
