اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی-هیجانی بر تابآوری و سازگاری نوجوانان پسر دانشآموز مدارس شبانهروزی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استادگروه دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22099/jsli.2020.35147.2992چکیده
هدف از انجام این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی-هیجانی بر تابآوری و سازگاری دانشآموزان مدارس شبانهروزی بود. روش پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل و جامعۀ آماری شامل دانشآموزان پسر دورۀ اول متوسطه مدارس شبانهروزی شهرستان نیشابور در سال تحصیلی97-1396 بودند. از این میان 100 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و پرسشنامۀ تابآوری کانر و دیویدسون، و سازگاری سینهاو سینگ را تکمیل کردند. سپس از 30 دانشآموز که تابآوری و سازگاری پایینتر از متوسط گزارش نمودند، بهطور تصادفی 15 نفر درگروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل گماشته شدند. افراد گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت آموزش مهارتهای اجتماعی- هیجانی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش مهارتهای اجتماعی – هیجانی موجب بهبود معنیدار میزان تابآوری دانشآموزان شرکتکننده در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل میشود، و کاهش معنیدار رفتارهای ناسازگارانه را در این گروه به همراه دارد. بهطور خلاصه، میتوان نتیجه گرفت آموزش مهارتهای اجتماعی – هیجانی موجب بهبود معنیدار توانمندیهای تابآوری و سازگاری دانشآموزان مدارس شبانه روزی میشود.