ارزیابی اثرات اقتصادی عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای: کاربردی از مدل شبیه سازی جهانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم اداری و اقتصاد
2 کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه اصفهان
3 استاد، گروه اقتصاد، دانشگاه اصفهان،
4 استاد گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jte.2020.275972.1008118چکیده
امروزسازمان همکاری شانگهای بهعنوان یک سازمان مهم منطقهای در پیشبرد یکپارچهسازی تجاری در بین اعضای خود مطرح است. از آنجا که اکنون ایران بهعنوان عضو ناظر در پیمان شانگهای محسوب میشود و در مرحله الحاق به این پیمان قرار دارد، این پژوهش به پیشبینی و ارزیابی اثرات اقتصادی بالقوه ناشی از عضویت ایران در این سازمان با استفاده از رهیافت شبیهسازی جهانی (GSIM) که یک روش ارزیابی پیشینی است، پرداخته و بر این اساس، چهار سناریو شامل کاهش 25، 50 و 75 درصدی نرخهای تعرفه (آزادسازی ناقص) و حذف 100 درصدی (آزادسازی کامل) نرخهای تعرفه بر روی ۱۳ کالای عمده صادراتی که بهطور متوسط 70 درصد از حجم صادرات ایران به کشورهای عضو سازمان شانگهای را تشکیل میدهند را مورد مطالعه قرار داده است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که پیوستن ایران به سازمان شانگهای و اجرای آزادسازی موجب خلق تجارت و افزایش رفاه برای ایران و سایر کشورهای عضو خواهد شد. این در حالی است که اثرات رفاهی و میزان خلق تجارت در حالت آزادسازی کامل بیشتر از آزادسازی ناقص است. طبقهبندی JEL: F47, F17, F13