ارزیابی اثرات اقتصادی عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای: کاربردی از مدل شبیه سازی جهانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم اداری و اقتصاد

2 کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه اصفهان

3 استاد، گروه اقتصاد، دانشگاه اصفهان،

4 استاد گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان

doi
10.22059/jte.2020.275972.1008118
چکیده

امروزسازمان همکاری شانگ‏های به‏عنوان یک سازمان مهم منطقه­ای در پیشبرد یکپارچه­سازی تجاری در بین اعضای خود مطرح است. از آنجا که اکنون ایران به‏عنوان عضو ناظر در پیمان شانگهای محسوب می­شود و در مرحله الحاق به این پیمان قرار دارد، این پژوهش به پیش‌بینی و ارزیابی اثرات اقتصادی بالقوه ناشی از عضویت ایران در این سازمان با استفاده از رهیافت شبیه‌سازی جهانی (GSIM) که یک روش ارزیابی پیشینی است، پرداخته و بر این اساس، چهار سناریو شامل کاهش 25، 50 و 75 درصدی نرخ­های تعرفه (آزادسازی ناقص) و حذف 100 درصدی (آزادسازی کامل) نرخ­های تعرفه بر روی ۱۳ کالای عمده صادراتی که به‌طور متوسط 70 درصد از حجم صادرات ایران به کشورهای عضو سازمان شانگهای را تشکیل می­دهند را مورد مطالعه قرار داده است. یافته­های پژوهش حاکی از آن است که پیوستن ایران به سازمان شانگهای و اجرای آزادسازی موجب خلق تجارت و افزایش رفاه برای ایران و سایر کشورهای عضو خواهد شد. این در حالی است که اثرات رفاهی و میزان خلق تجارت در حالت آزادسازی کامل بیشتر از آزادسازی ناقص است. طبقه­بندی JEL: F47, F17, F13