ضرورت و روششناسی مسئله امامت با تاکید بر سبک زندگی اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه کلام اسلامی، دانشگاه قم، قم، ایران
2 استادیار، گروه فلسفه وکلام، دانشگاه قم، قم، ایران
3 استادیار، گروه فلسفه وکلام، دانشگاه قم، قم، ایران.
doi
چکیده
سبک زندگی، ترکیب امور درونی و بیرونی زندگی آدمی است. امور درونی نظیر: بینشها و گرایشها و امور بیرونی نظیر: رفتارها، وضعها و داراییها؛ سبک زندگی، دربرگیرنده همهی حوزههای زندگی آدمی است، نه یک یا چند حوزه خاص؛ سبک زندگی، دلالت بر کلیت و برایند زندگی آدمی میکند، نه تک به تک رفتارها، گرایشها یا بینشها. امامت، بهعنوان نخستین مسئلهای مناقشه برانگیز ِتاریخ و اندیشه اسلامی، یک مدلول اساسی و محوری دارد: جانشینیِ پیامبر در امر هدایت، سرپرستی جامعه اسلامی و رفع اختلاف و بحران در جامعه . «امامت» چشمانداز شیعی به بحران و حل آن بود درحالیکه «خلافت» چشمانداز اهل سنت به بحران رهبری بعد از پیامبر است. پژوهش حاضر، چشمانداز به مسئله رهبری جامعه اسلامی و جانشینی پیامبر اسلام را از منظر یکی از اندیشمندان و الاهیدانان قرون میانه مذهب تشیع، یعنی ابوالفتح کراجکی، با روش توصیفی و تحلیلی موردبررسی قرار میدهد. به باور شیعه امامت، استمرار نبوت و منصوص از جانب خدای متعال است که ایمان راستین، جز با پذیرش آن محقق نمیشود. این باور در میان اهل سنت موردتردید و انکار قرار گرفت. ازآنجاکه مسئله ریشه تاریخی دارد، لازم است به منابع متقدّمِ فریقین مراجعه شود.کراجکی یکی از اندیشمندان متقدمی است که رویکرد نظری شفاف، دقیق و علمی در مسئله امامت دارد. بااینوجود این چشمانداز و دیدگاههای او هنوز ناشناخته مانده است. به این اساس، پژوهش حاضر باهدف اصلی بررسی و تحلیل روششناسی و ضرورت مسئله امامت از منظرکراجکی همچنین تحلیل اصول هفده گانهی ایشان پیرامون مفروضات اهل سنت از مسئله ی امامت تبیین و تحلیل مسئله ی ضرورت امامت را موردنظر قرار دهد. نتیجهای که بهدستآمده اینکه وی، خاستگاه ضرورت امام را حفظ شریعت و تداوم رسالت پیامبر میداند. درنتیجه به امامت بهعنوان یک مسئله کاملاً الهیاتی مینگرد.