تحلیل رابطه نابرابری منطقهای و توسعه اقتصادی در ایران: رویکرد دادههای تابلویی فضایی
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه شیراز، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه شیراز، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه شیراز، ایران
doi
10.22059/jte.2019.74169چکیده
نابرابریهای منطقهای و عدم تعادل در ساختار فضایی مناطق از جمله پدیدههایی است که اغلب کشورها و به ویژه کشورهای در حال توسعه با آن روبرو بوده و هستند. از آثار نابرابری منطقهای، گسترش رشد و توسعه در برخی مناطق، ایجاد و تشدید نابرابریهای فاحش درآمدی و رفاه اجتماعی بین مناطق گوناگون و عوارض سوء اقتصادی – اجتماعی است. در این مقاله به تحلیل رابطه بین نابرابری منطقهای و رشد اقتصادی در بین استانهای کشور ایران پرداخته و در پی پاسخ به این سوال است که، آیا ارتباط U معکوس بین نابرابری منطقهای و توسعه، بین مناطق وجود دارد؟ به منظور پاسخ به این سوال، ابتدا با استفاده از شاخص ویلیامسون، نابرابری منطقهای محاسبه و سپس مدل اقتصاد سنجی در چارچوب دادههای تابلویی پویای فضایی جهت بررسی رابطه نابرابری منطقهای و توسعه اقتصادی بین مناطق 5 گانه کشور در سالهای 1380-1394 طراحی، که با استفاده از تکنیک گشتاور تعمیم یافته سیستمی در دادههای تابلویی فضایی برآورد گردیده است. نتایج حاصل از برآورد مدل نشان میدهد که ارتباط نابرابری منطقهای و توسعه اقتصادی به شکل U معکوس میباشد و این امر بیانگر افزایش نابرابری در مراحل اولیه توسعه مناطق بوده، سپس به دنبال افزایش روند توسعه در این مناطق، نابرابری کاهش یافته است.