بهینهسازی الگو و تراکم کشت تحت شرایط تغییر اقلیم (مطالعۀ موردی: دشت دامنه ـ داران)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، مجتمع آموزش عالی میناب، دانشگاه هرمزگان
2 دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آب، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه بیرجند
3 استاد، گروه مهندسی آب، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه بیرجند
doi
10.22059/ije.2022.330665.1552چکیده
کشاورزی به علت ماهیت بیولوژیکی آن و وابستگی شدید به طبیعت بزرگترین مصرفکنندۀ منابع آبی در بیشتر کشورها است. بنابراین، امروزه مدیریت آب در این بخش نقش مهمی را در مصرف منابع آب کشورها بازی میکند. مطالعۀ حاضر با هدف بهینهسازی سطح زیر کشت، تخصیص آب آبیاری و حداکثرسازی سود حاصل از کشت محصولات زراعی دشت دامنهـ داران استان اصفهان در دورۀ ۲۰17- ۲۰30 تحت سناریوی RPC8.5 گزارش پنجم تغییر اقلیم با کمک الگوریتم ژنتیک انجام شد. نتایج حاصل از اجرای مدل در بخش تغییر اقلیم پس از تخمین رواناب ماهانۀ حوضه به وسیلۀ مدل AWBM با ضریب همسبتگی 75 درصدی نشان داد مقادیر RMSE، MBE و R پارامترهای ریزمقیاسسازیشده توسط مدل ریزمقیاسساز آماری (SDSM) بهترتیب برابر 34/۸، ۵۱/۷ و 98/0در پارامتر دما و ۲۸/۱-، ۲۸/۶ و 78/0در پارامتر بارش است. بهینهسازی الگوی کشت در منطقۀ مطالعهشده باعث کاهش سطح زیر کشت محصولات گندم، جو، چغندرقند و ذرت علوفهای بهترتیب به مقدار ۶/۲۱۳۰، ۱/۱۱۷۶، ۸/۱۱۲ و ۵۱۶ هکتار، افزایش سطح زیر کشت سیبزمینی به مقدار ۵/۳۹۳۵ هکتار، صرفهجویی مصرف آب بخش کشاورزی طی سالهای ۲۰17- ۲۰30 به مقدار ۲۱/۱۸ میلیون مترمکعب و افزایش سود کلی کشاورزان منطقه به میزان 163 میلیون تومان شد.