توسعه مکمل گرای گردشگری: رویکردی نوین در توسعه منطقهای
نویسندگان
1 استاد دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشیار گروه مدیریت دولتی و شهری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 استادیار دانشگاه علامه طباطبائی
4 دانشجوی دکتری گردشگری- دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران، ایران
doi
10.22034/gp.2021.45143.2808چکیده
این مطالعه با هدف شناسایی ابعاد و مولفههای توسعه مکملگرای گردشگری و بررسی نقش آن در توسعه منطقهای انجام گرفته است. برای این منظور، روش پژوهش، آمیخته اکتشافی و دارای دو مرحله متوالی کیفی و سپس کمی است. روش تحقیق این مطالعه به گونهای است که ابتدا در بخش کیفی از روش فراترکیب و تحلیل مضمون استفاده شد و الگوی تحقیق براساس آن طراحی گردید و سپس در بخش کمی با استفاده روش معادلات ساختاری به بررسی ساختاری مدل تحقیق، تعیین روایی و پایایی و ارتباط بین سازهها پرداخته شد. جامعه آماری تحقیق شامل مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با موضوع تحقیق با تعداد نمونه 59 مطالعه و خبرگان دانشگاهی، اجرایی و مدیران کسب و کارهای گردشگری با تعداد نمونه 18 نفر در بخش کیفی و 110 نفر در بخش کمی میباشد. براساس نتایج تحقیق، براساس رویکرد کیفی، دو مفهوم فراگیر شامل دستاوردهای توسعه منطقهای و توسعه مکملگرای گردشگری با ابعاد مکملگرایی سیاستی، مکملگرایی همکارانه، مکملگرایی فرهنگی، مکملگرایی پویا، مکملگرایی فنی و مکملگرایی سایتهای گردشگری شناسایی شد. همچنین نتایج حاصل از معادلات ساختاری و با تاکید بر استان اردبیل به عنوان منطقه مورد مطالعه، نشان داد که توسعه مکملگرای گردشگری با ضریب مسیر 406/0 و معناداری 893/4 تاثیر مثبت و معناداری بر دستاوردهای توسعه منطقهای در استان اردبیل دارد. نتایج این تحقیق میتواند به توسعه ادبیات تحقیق در حوزه مکملگرایی در گردشگری و نیز بکارگیری گردشگری در دستیابی به دستاوردهای توسعه منطقهای کمک کند.
