صبر مادر و پرخاشگری کودک: نقش میانجی استرس والدگری
نویسندگان
1 دکتری تخصصی روانشناسی عمومی، استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه سلمان فارسی کازرون
2 دکتری تخصصی روانشناسی تربیتی، استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه سلمان فارسی کازرون
3 دکتری تخصصی روانشناسی تربیتی، دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز
doi
10.22099/jsli.2019.5338چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی استرس والدگری در رابطۀ میان مؤلفههای صبر مادر و پرخاشگری کودک انجام گرفت. شرکتکنندگان در پژوهش شامل 195 نفر از مادران کودکان پیشدبستانی شهر کازرون بود، که به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحله ای انتخاب گردید. به منظور گردآوری دادهها از سه مقیاس صبر بزرگسالان خرمائی، فرمانی و سلطانی، استرس والدگری آبیدین، و برونریزی-پرخاشگری سیاهۀ رفتار سازگار کودک کوان، کوان و همینگ پاسخ دادند. این پژوهش به لحاظ روش در دستۀ مطالعات همبستگی قرار گرفته است. همچنین، دادهها با استفاده از الگوی معادلات ساختاری در نرمافزار AMOS 22 تحلیل شدند. نتایج گویای این بود که از بین مؤلفههای صبر مادر تنها استقامت رابطۀ منفی معنیداری با پرخاشگری کودک پیشدبستانی دارد. همچنین، در این رابطه استرس والدگری نقش واسطهای دارد، و کاهش پرخاشگری کودک از طریق همین نقش واسطهای است. بنابراین، با توجه به یافتههای آماری میتوان گفت که صبر مادر به عنوان یک توانمندی اخلاقی، توانایی پیشبینی پرخاشگری کودک از طریق کاهش استرس والدگری را دارد.
