تاثیر آرایش و فواصل بهینه آبپاشها بر ضریب یکنواختی سامانه آبیاری بارانی ثابت
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه تبریز.
2 استاد گروه مهندسی آب دانشگاه تبریز
3 استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز.
4 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز.
doi
10.22092/jwra.2016.105827چکیده
کاهش تلفات آب بهدلیل افزایش ضریب یکنواختی در سیستمهای آبیاری بارانی مستلزم انتخاب فواصل و آرایش مناسب برای استقرار آبپاشها است. در بررسی حاضر، به منظور ارزیابی تاثیر فواصل و آرایش آبپاشها بر روی ضریب یکنواختی سیستم و بررسی کمی و کیفی تاثیرپذیری ضرایب یکنواختی نسبت به تغییر پارامترهای مساحت تحت پوشش آبپاشها و سرعت باد در شرایط مختلف استقرار، آزمایش تعیین الگوی توزیع آبپاش منفرد طبق استانداردهای ایزو 2/7749 و ایزو 8026 بر روی سه آبپاش VYR 35، IRILINE 30و RAINBIRD 40Bدر شرایط متفاوت باد صورت گرفت. در این بررسی، آرایش مربعی دارای بیشترین ضریب یکنواختی و نیز کمترین حساسیت نسبت به کاهش ضریب یکنواختی با مقادیر متوسط 3/5 و 5/5 درصد به ترتیب برای متوسط افزایش 4/59 درصدی مساحت تحت پوشش و 3/98 درصدی سرعت باد بود. کمترین حساسیت ضریب یکنواختی برای آبپاش IRILINEبا مقادیر متوسط 4/3 و 48/5 درصد به ترتیب برای متوسط افزایش 37 درصدی مساحت تحت پوشش و 8/117درصدی سرعت باد بدست آمد. نتایج حاکی از آن است که برای حصول ضریب یکنواختی مطلوب در شرایط وجود بادهای بیش از چهار متر بر ثانیه حداکثر فواصل آبپاشها در حدود 40 درصد قطر پاشش اسمی آبپاش با آرایش مربعی قابل توصیه است.