تاثیر آرایش و فواصل بهینه آبپاش‎ها بر ضریب یکنواختی سامانه آبیاری بارانی ثابت

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه تبریز.

2 استاد گروه مهندسی آب دانشگاه تبریز

3 استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز.

4 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز.

doi
10.22092/jwra.2016.105827
چکیده

کاهش تلفات آب به‌دلیل افزایش ضریب یکنواختی در سیستم‌های آبیاری بارانی مستلزم انتخاب فواصل و آرایش مناسب برای استقرار آبپاش‌ها است. در بررسی حاضر، به منظور ارزیابی تاثیر فواصل و آرایش آبپاش‌ها بر روی ضریب یکنواختی سیستم و بررسی کمی و کیفی تاثیرپذیری ضرایب یکنواختی نسبت به تغییر پارامترهای مساحت تحت پوشش آبپاش‎ها و سرعت باد در شرایط مختلف استقرار، آزمایش تعیین الگوی توزیع آبپاش منفرد طبق استانداردهای ایزو 2/7749 و ایزو 8026 بر روی سه آبپاش VYR 35،  IRILINE 30و RAINBIRD 40Bدر شرایط متفاوت باد صورت گرفت. در این بررسی، آرایش مربعی دارای بیشترین ضریب یکنواختی و نیز کمترین حساسیت نسبت به کاهش ضریب یکنواختی با مقادیر متوسط 3/5 و 5/5 درصد به ترتیب برای متوسط افزایش 4/59 درصدی مساحت تحت پوشش و 3/98 درصدی سرعت باد بود. کمترین حساسیت ضریب یکنواختی برای آبپاش  IRILINEبا مقادیر متوسط 4/3 و 48/5 درصد به ترتیب برای متوسط افزایش 37 درصدی مساحت تحت پوشش و 8/117درصدی سرعت باد بدست آمد. نتایج حاکی از آن است که برای حصول ضریب یکنواختی مطلوب در شرایط وجود بادهای بیش از چهار متر بر ثانیه حداکثر فواصل آبپاش‎ها در حدود 40 درصد قطر پاشش اسمی آبپاش با آرایش مربعی قابل توصیه است.