مقایسه اثربخشی آموزش به روش الگوی پیشسازماندهنده، سکوسازی و سنتی بر میزان تاب آوری تحصیلی
نویسندگان
1 استادیار مشاوره خانواده، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، گروه روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران
3 دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه تهران
4 دانشیار روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد
5 دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد
doi
10.22099/jsli.2019.23497.2081چکیده
هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش به روش الگوی پیشسازماندهنده، سکوسازی و سنتی بر میزان تابآوری تحصیلی دانشآموزان دختر سال دوم متوسطه در درس زبان انگلیسی شهر خرمآباد بود. در یک طرح نیمهتجربی 60 دانشآموز به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه جایگزین شدند. گروههای آزمایش به طور مجزا 12 جلسه با روشهای الگوی پیشسازماندهنده و سکوسازی آموزش دیدند و گروه کنترل با روش سنتی آموزش دید. همۀ گروهها به پرسشنامۀ تابآوری تحصیلی ساموئلز (2004) در مرحلۀ پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دوماهه، پاسخ دادند. دادهها با روش تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد در مرحلۀ پسآزمون روشهای الگوی پیشسازماندهنده و سکوسازی باعث افزایش میزان تابآوری تحصیلی شده است، اما در مرحلۀ پیگیری بین روشهای الگوی پیشسازماندهنده و سکوسازی در افزایش تابآوری تحصیلی تفاوت معناداری وجود نداشت. بنابراین، گرچه تأثیرگذاری هر دو روش در مرحلۀ پسآزمون معنادار بوده است، اما در بلندمدت میان این دو روش تفاوت معناداری وجود نداشت. بنابراین روشهای تدریس سکوسازی و الگوی پیشسازماندهنده در کوتاهمدت بر افزایش تابآوری تحصیلی مؤثر هستند.
