شبیه‌سازی ابعاد الگوی رطوبتی در آبیاری قطره‌ای زیرزمینی با مدل‌های تجربی، تحلیلی و عددی

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه گیلان.

2 مربی پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان

3 دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه گیلان.

4 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه گیلان و گروه پژوهشی مهندسی آب و محیط زیست، پژوهشکده حوزه آبی دریای خزر.

doi
10.22092/jwra.2015.103062
چکیده

  امروزه استفاده از آبیاری قطره­ای برای محصولاتی که به­صورت ردیفی کشت می­شوند رایج است. یکی از انواع آبیاری قطره­ای، تیپ زیرزمینی می­باشد. به­منظور طراحی و مدیریت سامانه آبیاری قطره­ای دانستن ابعاد خیس­شدگی ضروری­ست. با توجه به داشتن هزینه بالا و زمان­بر بودن اندازه­گیری­های مزرعه­ای، استفاده از مدل­های شبیه­ساز توصیه می­شود.در همین راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی کارایی سه مدل تجربیکندلوس و همکاران، تحلیلی WetUp و عددی HYDRUS-2Dدر آبیاری تیپ زیرزمینی با منبع خطی صورت گرفت. آبیاری در سه حجم 10، 15 و 20 لیتر در یک متر طول تیپ و سه عمق نصب تیپ 10، 20 و 30 سانتی­متر در سه تکرار انجام شد. مقایسه بین مقادیر اندازه­گیری و شبیه­سازی شده به­وسیله هر سه مدل با شاخص­های RMSE، nRMSE، CRM و MAE انجام شد. برای ابعاد خیس­شدگی افقی مقدار RMSE برای مدل کندلوس و همکاران و مدل HYDRUS-2Dبه­ترتیب 051/0 و 066/0 متر و برای خیس­شدگی عمودی به­ترتیب 052/0 و 078/0 متر بدست آمد. برای خیس­شدگی افقی مقدار nRMSEبرای مدل کندلوس و همکاران و مدل HYDRUS-2Dبه­ترتیب 46/15 و 71/19 درصد به­دست آمد که هر دو در رده خوب قرار گرفتند و برای خیس­شدگی عمودی به­ترتیب 99/15 و 74/23 درصد به­دست آمد که به­ترتیب در رده خوب و متوسط قرار گرفتند. آماره­های بدست آمده برای مدل WetUp قابل قبول نبود. در خیس­شدگی افقی و عمودی، شاخص CRM و MAE برای مدل کندلوس و همکاران کمترین مقدار را داشتند. در مجموع مدل کندلوس و همکاران بهترین برآورد را داشت.