بررسی عدمقطعیت مدل مفهومی در مدلسازی آب زیرزمینی (مطالعۀ موردی: آبخوان نجفآباد حوضۀ گاوخونی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری منابع آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت
2 دانشیار گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت
3 استادیار، عضو هیئت علمی پژوهشکدۀ مطالعات و تحقیقات منابع آب، مؤسسۀ تحقیقات آب، تهران
4 دانشیار گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت
doi
10.22059/ije.2022.330331.1549چکیده
مدلسازی آب زیرزمینی مبنایی برای تجزیهوتحلیل کمی و کیفی منابع آب زیرزمینی است که ارزیابی موفقیتآمیز این منابع به شبیهسازی پایدار و قابل اعتماد آن بستگی دارد. چون مدلهای آب زیرزمینی تقریبی از واقعیت هستند. بنابراین، نمیتوان از طریق مدلسازی خصوصیات یک سیستم را به طور کامل تعیین کرد. از اینرو، ذاتاً همۀ مدلها درجهای از عدم قطعیت دارند و در نتیجه، وجود عدم قطعیت در مدل آب زیرزمینی، تصمیمگیریهای مدیریتی در رابطه با آن را با خطر شکست مواجه میکند. هدف از این تحقیق، توضیح شیوهای برای شناخت کمی عدم قطعیت در مدلسازی آب زیرزمینی است و اینکه چگونه عدم قطعیت مدل میتواند به عنوان یک ابزاری برای فهم بهتر سیستم مدلشده به کار رفته و اطلاعات لازم را برای کمک به تصمیمگیری آگاهانهتر در اختیار گذارد. بررسی کمی عدم قطعیت در مدلسازی آب زیرزمینی در محدودۀ مطالعاتی نجفآباد واقع در استان اصفهان انجام شد سه مدل مفهومی، به وسیلۀ موقعیتهای مختلف زمینشناسی، تغذیه و مرزهای مدل برای آبخوان نجفآباد تهیه شد. مدلهای مفهومی در حالت پایدار و برای سال آبی 1397ـ 1398 توسعه داده و با استفاده از دادههای مشاهداتی سطح آب واسنجی شدند. همۀ مدلها، با استفاده از دادههای سطح آب موجود سال 1397ـ 1398، صحتسنجی شدند. مدلها به طور قابل قبولی سطح آب در آبخوان را شبیهسازی کردند. برای انتخاب بهترین مدل از روش معیار انتخاب مدل (AIC، AICC، BIC و KIC) استفاده شد. نتایج نشان داد مدل 1 با بیشترین وزن و کمترین عدم قطعیت به عنوان بهترین مدل معرفی شد.