طبقه‌بندی کاربری اراضی تالاب انزلی با استفاده از تلفیق تصاویر راداری سنتینل 1 و آلوس پالسار

نویسندگان

1 استادیار، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران

2 کارشناس ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران

3 دانشیار، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران

4 استاد، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران

doi
10.22059/ije.2021.320301.1478
چکیده

‌تالاب انزلی در ایران به عنوان یکی از تالاب‏ های ارزشمند ثبت‌شده در کنوانسیون رامسر در معرض تهدید عوامل محیطی و انسانی است. در دو دهۀ اخیر در بین انواع تصاویر ماهواره‏ای، تصاویر سنجنده ‏های راداری، نقش مهمی در پایش تالاب‏ ها داشته‏ اند، زیرا این سنجنده ‏ها در تمام شرایط آب ‏وهوایی فعالیت می ‏کنند و به زبری و رطوبت سطح حساس هستند. با این‏ حال، مشکلاتی نظیر تشابه ضرایب بازپخش بین کلاس ‏های مختلف و پردازش ‏های نسبتاً دشوار در مقایسه با سنجنده‏ های نوری کاربرد آن‏ها را محدود می‏ کند. در مطالعۀ پیش رو قابلیت تصاویر راداری در طبقه‌بندی تالاب انزلی و سه کاربری اصلی اطراف تالاب (زمین‏ های کشاورزی، نیزار و مناطق ساخته‌شده) ارزیابی شد. به این منظور، دو تصویر راداری آلوس پالسار 2 و سنتینل 1 در سال 2018 انتخاب شد. پارامترهای بافت از هر دو تصویر استخراج شد. باندهای دو تصویر رادار و لایه ‏های بافت استخراج‌شده به روش تلفیق در سطح ویژگی ادغام شده و سپس، با استفاده از الگوریتم جنگل تصادفی طبقه‌بندی شدند. صحت کلی روش تلفیق در سطح ویژگی معادل با 75 درصد و ضریب کاپا برابر با 62 درصد است. نتایج ارزیابی مربوط به صحت تولید‌کننده و کاربر به‌ترتیب برابر با 100 و 83 درصد است. صحت زیاد نتایج به‌دست‏ آمده نشان‌دهندۀ قابلیت مناسب تصاویر رادار در طبقه‌بندی و تشخیص بدنۀ ‏آبی تالاب است، در صورتی‏ که در تفکیک اراضی کشاورزی، نیزار و مناطق ساخته‌شده خطای بیشتری مشاهده شده است. همچنین، روش تلفیق در سطح ویژگی، شیوۀ مؤثری برای استفادۀ هم‌زمان از ویژگی‏ های متمایز تصاویر مختلف در طبقه ‏بندی کاربری اراضی تالابی است.