طبقهبندی کاربری اراضی تالاب انزلی با استفاده از تلفیق تصاویر راداری سنتینل 1 و آلوس پالسار
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران
3 دانشیار، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران
4 استاد، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/ije.2021.320301.1478چکیده
تالاب انزلی در ایران به عنوان یکی از تالاب های ارزشمند ثبتشده در کنوانسیون رامسر در معرض تهدید عوامل محیطی و انسانی است. در دو دهۀ اخیر در بین انواع تصاویر ماهوارهای، تصاویر سنجنده های راداری، نقش مهمی در پایش تالاب ها داشته اند، زیرا این سنجنده ها در تمام شرایط آب وهوایی فعالیت می کنند و به زبری و رطوبت سطح حساس هستند. با این حال، مشکلاتی نظیر تشابه ضرایب بازپخش بین کلاس های مختلف و پردازش های نسبتاً دشوار در مقایسه با سنجنده های نوری کاربرد آنها را محدود می کند. در مطالعۀ پیش رو قابلیت تصاویر راداری در طبقهبندی تالاب انزلی و سه کاربری اصلی اطراف تالاب (زمین های کشاورزی، نیزار و مناطق ساختهشده) ارزیابی شد. به این منظور، دو تصویر راداری آلوس پالسار 2 و سنتینل 1 در سال 2018 انتخاب شد. پارامترهای بافت از هر دو تصویر استخراج شد. باندهای دو تصویر رادار و لایه های بافت استخراجشده به روش تلفیق در سطح ویژگی ادغام شده و سپس، با استفاده از الگوریتم جنگل تصادفی طبقهبندی شدند. صحت کلی روش تلفیق در سطح ویژگی معادل با 75 درصد و ضریب کاپا برابر با 62 درصد است. نتایج ارزیابی مربوط به صحت تولیدکننده و کاربر بهترتیب برابر با 100 و 83 درصد است. صحت زیاد نتایج بهدست آمده نشاندهندۀ قابلیت مناسب تصاویر رادار در طبقهبندی و تشخیص بدنۀ آبی تالاب است، در صورتی که در تفکیک اراضی کشاورزی، نیزار و مناطق ساختهشده خطای بیشتری مشاهده شده است. همچنین، روش تلفیق در سطح ویژگی، شیوۀ مؤثری برای استفادۀ همزمان از ویژگی های متمایز تصاویر مختلف در طبقه بندی کاربری اراضی تالابی است.