پایش خشکسالی در استان تهران با استفاده از داده های ماهوارۀ TRMM
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
2 دانشیار، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد اسلامشهر، اسلامشهر، ایران
doi
10.22059/ije.2021.329001.1540چکیده
خشکسالی پدیدهای اقلیمی است که بخش های مختلف محیط زیست را طی دورۀ استمرار خود تحت تأثیر قرار می دهد. بیشتر سیستم های ارزیابی خشکسالی بر مبنای داده های بارش استوارند. با وجود این، کوتاه بودن دورۀ آماری بسیاری از داده ها، تراکم ناکافی ایستگاه ها و کیفیت نامطلوب داده های بارانسنجی زمینی، توانایی نشان دادن الگوی مکانی خشکسالی را کاهش می دهد. از اینرو، هدف تحقیق حاضر پایش خشکسالی در استان تهران با استفاده از داده های شبکه ای بارش است. به اینمنظور، از داده های بارش ماهانۀ شش ایستگاه همدید در استان تهران و داده های ماهانۀ بارش ماهوارۀ TRMM با قدرت تفکیک مکانی 25/0 × 25/0 درجۀ جغرافیایی طی دورۀ 1998ـ 2019 استفاده شده است. نتایج نشان داده است خروجی شاخص SPI 12 ماهه برای نقاط TRMM همخوانی مناسبی با ایستگاه های همدیدی دارد و ویژگی های خشکسالی در ایستگاههای مختلف همسو و منطبق با نقاط مختلف شبکۀ TRMM است. در 36 درصد دورۀ مطالعهشده بارش استان در محدودۀ نرمال و در 64 درصد آن، شاهد ناهنجاری بارش هستیم. در همۀ نقاط استان فراوانی دورههای خشک و مرطوب با هم برابر هستند و هر یک 8/31 درصد را به خود اختصاص دادهاند. از نظر شدت، بیشتر ناهنجاری های بارش در استان تهران از نوع ملایم و متوسط هستند، به طوری که فراوانی خشکسالی ملایم 18 درصد، خشکسالی متوسط 9 درصد و خشکسالی شدید حدود 5/4 درصد است. رخداد بسیار شدید خشکسالی در هیچیک از نقاط استان طی 22 سال اخیر به وجود نیامده است. همچنین، سالهای 2001، 2008، 2013 و 2014 شدیدترین دوره های خشکسالی فراگیر در استان محسوب میشوند که بیشتر مناطق در این سالها از خشکسالی متوسط تا شدید رنج میبرند.