بررسی اثربخشی نمایش درمانی به روش عروسک انگشتی برتعامل والد-کودک و همدلی کودکان 6-4 سال شهر اصفهان

نویسندگان

1 گروه روان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 گروه روان شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی ، شهرکرد، ایران

3 گروه روان شناسی، دانشگاه پیام نور، خراسان جنوبی، ایران

doi
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی نمایش درمانی به روش عروسک انگشتی بر تعامل والد-کودک و همدلی کودکان 6-4 سال شهر اصفهان انجام گرفت.مواد و روش ها: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون‌- پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری را کلیه کودکان 6-4 سال شهر اصفهان درسال تحصیلی 1399-1400 تشکیل می‌دادند‌. با توجه به شیوع بیماری کرونا، جمع‌آوری داده‌ها به شیوه در دسترس و از طریق پرسشنامه‌های مجازی انجام شد. در نهایت30 کودک به صورت تصادفی انتخاب و بر اساس ملاک‌های ورود و خروج به نسبت برابر در دو گروه آزمایش و گروه گواه قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده عبارت بودند از: مقیاس‌های رابطه ولی– فرزندی فاین و همکاران و مقیاس همدلی بهر و تحلیل بهر کودکان آیونگ و همکاران.  تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار تحلیل آماری SPSS نسخه23 انجام شد. همچنین از روش‌های آمار توصیفی مانند محاسبه میانگین و انحراف معیار و از شاخص آمار استنباطی تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر استفاده شد.یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد، میانگین گروه آزمایش در مولفه‌های تعامل والد–کودک و همدلی، نسبت به گروه گواه افزایش یافته است. لذا می‌توان گفت که نمایش درمانی بر تعامل والد–کودک و همدلی کودکان 6-4 سال موثر بوده است  (p≤0.05).نتیجه گیری: می‌توان نتیجه گرفت از طریق نمایش درمانی می‌توان ضمن ایجاد تعاملات سازنده و مثبت مابین کودک با والدین او، همدلی را نیز در کودکان شکل داد. همچنین کلیه مراکز آموزشی و نیز کلینیک‌های روان شناختی ‌می‌توانند از نمایش‌ درمانی جهت درمان مشکلات رفتاری کودکان استفاده نمایند.