تولید رزمارینیک اسید در کشت ریشه‌های مویین مریم‌گلی اصفهانی (Salvia reuterana)

نویسندگان

1 استاد گروه باغبانی، پردیس کشاورزی ومنابع طبیعی دانشگاه تهران.

2 مربی گروه علوم گیاهی، دانشکده زیست شناسی، پردیس علوم دانشگاه تهران.

3 دانش‌آموخته گروه باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران.

4 دانشیار پژوهشکده گیاهان و مواد اولیه دارویی دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.22103/jab.2016.1423
چکیده

برای نخستین بار ریشه­های مویین تراریخت گیاه Salvia reuterana (مریم­گلی اصفهانی) توسط تلقیح با اگروباکتریوم رایزوژنز سویه 15834 ATTC حاصل گردید. ماهیت تراریختی ریشه­های مذکور از طریق ردیابی بخشی از ژن­های T-DNA وارد شده به ژنوم گیاهی به اثبات رسید. ریشه­های مویین این گیاه توانایی تولید رزمارینیک اسید را داشتند، از این­رو اثر شش نوع محیط کشت مایع شامل B5، ½ B5، MS، ½ MS، White’s و  WPM بر روی میزان رشد و میزان تولید رزمارینیک اسید در ریشه­های مویین این گیاه بررسی گردید. ریشه­های مویین در محیط کشت MS بیشترین وزن تر (6/41 گرم در لیتر) و وزن خشک (7/3 گرم در لیتر) را داشتند. همچنین نتایج نشان داد با این­که  بیشترین میزان تولید رزمارینیک اسید (2/52 میلی­گرم به ازای هر گرم وزن خشک) در محیط کشت B5 حاصل گردید، اما بالاترین عملکرد تولید رزمارینیک اسید در محیط کشت MS (13/0 گرم در لیتر) به دست آمد. از این­رو محیط کشت MS مناسب­ترین محیط برای رشد و تولید رزمارینیک اسید در کشت ریشه­های مویین تراریخت مریم­گلی اصفهانی است.