بهینه سازی القاء و شرایط کشت ریشههای مویین تراریخته در گیاه دارویی گل میمونی بیابانی (Scrophularia deserti)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته اصلاح نباتات، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه.
2 دانشیار، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
3 دانشیار، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
4 دانشیار گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
doi
10.22103/jab.2016.1387چکیده
گل میمونی بیابانی یک دارویی مهم متعلق به خانواده Scrophulariaceae است. تحقیقات نشان داده است که عصاره این گیاه دارای خواص ضد دیابتی و ضد سرطانی است. این گونه منبع با ارزشی از ترکیبات فعال بیولوژیکی مخصوصا گلیکوزیدهای ایروئیدی و فلاونوﺋﻴﺪها است. سیستم ریشه مویین میتواند برای تولید درون شیشهای ترکیبات با ارزش دارویی استفاده شود. در این تحقیق، ریشههای مویین تراریخته در گل میمونی بیابانی بواسطه تلقیح با باکتری Agrobacterium rhizogenes سویه A13 تولید شدند. تأثیر ریزنمونههای مختلف (گیاهچه بدون ریشهچه، کوتیلدون و برگ) تهیه شده از گیاهچههای درون شیشهای با سنین مختلف (10، 18، 25، 50 و 72 روزه) در 3 زمان مختلف تلقیح (5، 15 و 30 دقیقه) بر کارآیی القاء ریشه مویین مورد بررسی قرار گرفت. حداکثر تعداد ریشههای مویین (33/22 ریشه در هر ریزنمونه) در ریزنمونههای گیاهچهای 18 روزه تلقیح شده با باکتری به مدت 5 دقیقه حاصل شد. تأیید تراریختی ریشههای مویین بوسیله PCR با استفاده از آغازگرهای اختصاصی ژنهای rolA و rolB انجام گرفت. برای تعیین محیط کشت مناسب برای رشد بهینه ریشههای مویین، دو لاین G و H در چهار محیط کشت مختلف(MS،MS ½، B5 و PGoB) کشت شدند. نتایج نشان داد که MS بهترین محیط کشت برای افزایش زیست توده ریشههای مویین است. لاین H بیشترین زیستتوده (33/16میلیگرم در 30 میلیلیتر محیط کشت) را بعد از 4 هفته کشت تولید کرد. سیستم ریشه مویین ایجاد شده در این مطالعه میتواند برای بررسی تولید متابولیتهای مهم دارویی گل میمونی بیابانی استفاده گردد.