فرهنگ یادگیری سازمانی، اثربخشی مدیریتی و توانمندسازی روان شناختی: پیشبینیکنندههای یادگیری در محیط کار
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی
2 استادیار مدیریت آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی (نویسنده مسؤول)
3 استادیار برنامهریزی آموزش عالی، دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22099/jsli.2017.3974چکیده
هدف از انجام این پژوهش، بررسی روابط مستقیم و غیرمستقیم فرهنگ یادگیری سازمانی، اثربخشی مدیریتی و توانمندسازی روانشناختی با یادگیری کارکنان در محیط کار بود. در این پژوهش همبستگی، دادهها با مشارکت 117 نفر از کارکنان دو سازمان دولتی در شهر تهران گردآوری شد. برای جمعآوری اطلاعات از چهار پرسشنامه استاندارد فرهنگ یادگیری سازمانی، اثربخشی مدیریتی، توانمندسازی روانشناختی و یادگیری در محیط کار استفاده شد. روایی تمامی ابزارها از طریق بررسی روایی سازه با استفاده از نرم افزار Smart PLS تأیید شد. یافتههای پژوهش نشان داد متغیر یادگیری در محیط کار به طور مستقیم و غیرمستقیم از متغیرهای فرهنگ یادگیری سازمانی و اثربخشی مدیریتی و به طور مستقیم از متغیر توانمندسازی روانشناختی تأثیر میپذیرد. همچنین فرهنگ یادگیری سازمانی اثر مستقیم و غیرمستقیم معنیداری بر توانمندسازی روانشناختی و اثربخشی مدیریتی دارد. اثربخشی مدیریتی تنها اثر مستقیم معنیداری بر توانمندسازی روانشناختی دارد. با توجه به این یافتهها، فرهنگ یادگیری سازمانی بیشترین تأثیر را بر یادگیری کارکنان در محیط کار دارد. این نتایج اهمیت فرهنگ سازمانی را برای مدیران آشکار میکند و در ترغیب آنها به ارتقای فرهنگ یادگیری در سازمان و تبدیل آن به یک سازمان یادگیرنده کمک میکند.
