شبیهسازی مونت کارلو و تخمین تجربی نسبت بافت ظاهری برای باریکههای فوتونی ناشی از شتابدهندههای خطی پزشکی
نویسندگان
1 گروه فیزیک، دانشگاه کمیلا، کومیلا، بنگلادش
2 گروه فیزیک، دانشگاه چیتاگونگ، چیتاگونگ، بنگلادش
3 گروه فیزیک، دانشگاه چیتاگونگ، چیتاگونگ، بنگلادش
4 آزمایشگاه دزیکتری استاندارد دمک، مرکز علوم و فناوری هستهای، نمایندگی انرژی اتمی بنگلادش، ساور، داکا، بنگلادش
5 گروه فیزیک، دانشگاه راجشاهی، راجشاهی، بنگلادش
doi
10.47176/ijpr.21.3.31226چکیده
در یک فرایند رادیو تراپی خارجی، نسبت بافت ظاهری (TPR20,10) به عنوان یک شاخص کیفی فوتونی مود استفاده قرار میگیرد. در کار حاضر تخمینی از TPR20,10 را با استفاده از اتاقکهای یونش استوانهای (فارمر NE2571 و PTW30013) در سه مد فوتونی انرژی بالا (۶، ۱۰ و MV ۱۵) با استفاده از شبیهسازی مونت کارلو و چینش تجربی ارایه کردهایم. از MCNPX (نسخه 2.6.0) برای شبیهسازی باریکههای فوتونی حاصل از شتابدهنده خطی Varian-2300CD استفاده شده است تا TPR20,10 بر اساس مجموعه گزارشات فنی ۳۹۸ تخمین زده شود. همین مقادیر قراردادی TPR20, 10 با اتاقکهای فارمر NE2571 و PTW30013 به ازای شتابدهندههای خطی پزشکی (LINAC) به طور تجربی اندازهگیری شدهاند. تفاوت TPR20, 10 بین نتایج MCNPX و مقادیر تجربی به دست آمده از فارمر NE2571 در حدود 4/17 درصد، 2/9 درصد و 2/5 درصد است، و به طور مشابه این تفاوت برای PTW30013 عبارت است از به ترتیب در حدود 3/89، 2/71 و 1/98 درصد مقادیر شبیهسازی شده TPR20,10 با استفاده از MCNPX نشانگر توافق نزدیکی با نتایج تجربی است
