ایجاد میکرو-شیار بر روی سطح ابزار برشی به منظور بهبود خواص ضدسایشی
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
3 ساخت و تولید، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
doi
چکیده
با توجه به توانایی بالای تشکیل براده با لبه انباشته در فرآیند ماشینکاری آلومینیم، پژوهش حاضر به بررسی تاثیر تغییرات بافت سطحی ابزار تنگستن کارباید با هدف کاهش سایش چسبندگی و افزایش سلامت سطح قطعهکار از جنس آلومینیم آلیاژی 5052 اختصاص یافت. به این منظور چهار نوع میکروبافت شامل موازی و عمود بر لبه برش و همچنین حالت حفرهای و صلیبی به کمک ماشینکاری با لیزر بر روی سطح براده ابزار ایجاد شده است. علاوه بر نوع بافت، سه روش روانکاری-خنککاری شامل: ماشینکاری خشک، غوطهوری بدون فشار و غوطهوری با فشار بالا به همراه ابزارگیر و اینسرتهای برش مختلف (با براده شکن و بدون براده شکن) و همچنین سه سطح از سرعت برش با سرعت پیشروی و عمق برش ثابت به عنوان متغیرهای فرآیند در نظر گرفته شدهاند. نتایج حاصل از زبری سنجی قطعات ماشینکاری شده بههمراه تصاویر میکروسکوپ نوری تهیه شده از سطح قطعهکار نشان داد که وجود میکروشیارهای موازی لبه برش شرایط روانکاری-خنککاری در سطح ابزار-براده را به نحو چشمگیری بهبود میبخشد و تاثیر آن در کاهش عددی زبری سطح و کاهش چگالی مناطق معیوب در سطح قطعهکار قابل مشاهده است. تصاویر میکروسکوب الکترونی روبشی تهیه شده از سطح براده ابزار نشان داد که وجود برادهشکن در ماشینکاری آلیاژ آلومینیم تاثیر چندانی بر کاهش سایش چسبندگی ندارد ولی میکروبافت میتواند مساحت منطقه سایش چسبندگی را تا حدود زیادی نسبت به ابزار بدون بافت (با براده شکن و بدون براده شکن) بهبود ببخشد.
