چهار بیت نویافته از رودکی در فرهنگ عجایب اللّغة : اصیل یا جعل؟
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز
2 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز
3 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22067/jls.v53i2.87800چکیده
جستجو در سرچشمه های شعر شاعران پیشگام و بازیابی آنها به دلیل از بین رفتن بخشی از هویت فرهنگی در طول زمان، بسیار حائز اهمیت است. در میان این منابع، فرهنگهای لغت همواره نقش بسزایی در بازیابی اشعار و ابیات پراکندۀ این شاعران به ویژه رودکی سمرقندی داشته اند. یکی از این فرهنگها، فرهنگ لغتی فارسی به فارسی به نام عجایب اللغه (تألیف در حدود نیمۀ قرن دهم) از فردی به نام ادیبی است. از این اثر تا کنون تنها یک دستنویس در کتابخانۀ مجلس به شمارۀ 2192 به دست آمده و مدبری نیز در سال 1389 براساس همین تکنسخه، فرهنگ را تصحیح و منتشر کرده است. مؤلف در 92 مورد ابیاتی را به نام رودکی آورده که دو مصرع و دو بیت از آنها مطابق بررسی نگارندگان در هیچیک از فرهنگهای دیگر نظیر لغت فرس، صحاحالفرس، فرهنگ قواس و ... که بهاحتمالزیاد منابع مورد استفادۀ مؤلف بودهاند، دیده نمیشوند. ازآنجاکه مدبری مصحح این فرهنگ پیش از این به بررسی مفصل این ابیات در تصحیح خود یا مقاله ای مجزّا نپرداخته و نیز به جهت اینکه این اثر تاکنون در هیچیک از چاپهای دیوان رودکی ازجمله نفیسی، میرزایف، شعار، امامی، هادیزاده، قادر رستم و.... جزء منابع مصححان نبوده، ضروری بود این ابیات که با ظاهری تازه در فرهنگ دیده میشوند، بهصورت ویژه بررسی شوند. ما پس از بررسی این چهار بیت و مطابقت آن با موازین سبکشناسی و ضبط سایر منابع به این نتیجه رسیدیم که هیچیک صلاحیت معرفی بهعنوان بیتی تازه از رودکی را ندارند و همگی ابیاتی برساختۀ ادیبی یا مؤلفان منابع مورد استفادۀ وی بوده است.