تعیین قیمت آب کشاورزی بر اساس معیارهای توسعۀ پایدار (مطالعۀ موردی: شبکۀ آبیاری قزوین)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
2 دکتری اقتصاد کشاورزی و منابع طبیعی، وزارت نیرو، ایران
3 استاد گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
4 دانشیار، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
doi
10.22059/ije.2021.317877.1462چکیده
انتخاب قیمت مناسب برای آب کشاورزی و بررسی آثار بین بخشی اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی ناشی از آن، بهعنوان یکی از ابزارهای مهم اقتصادی در بخش کشاورزی برای مدیریت تقاضای آب در شرایط فعلی کشور به شمار میرود. به همین منظور، پژوهش حاضر اقدام به برآورد قیمت آب کشاورزی و بررسی تأثیرات بین بخشی آن بر اساس معیارهای اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی در شبکۀ آبیاری قزوین کرده است. ابتدا شرایط موجود اقتصاد کشاورزی در محدودۀ شبکه و توسط مدل اقتصادی برنامهریزی ریاضی مثبت، توسط نرمافزار GAMS، شبیهسازی شده و واکنشهای احتمالی کشاورزان به سناریوهای قیمتی منتخب و آثار بین بخشی آنها آزمایش شد. درنهایت، از درجۀ اهمیت و رتبهبندی آثار شاخصهای اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی، توسط فرایند تاپسیس، برای دستیابی به قیمت مناسب و کارای آب در شبکۀ آبیاری یادشده بهره برده شد. نتایج نشان داد حداکثر و حداقل ارزش اقتصادی آب در شبکۀ آبیاری بهترتیب مربوط به محصولات زراعی کلزا و یونجه است که بهترتیب برابر 3142 و 2177 ریال بر متر مکعب است. همچنین، متوسط ارزش اقتصادی آب در این شبکه 2731 ریال بر متر مکعب برآورد شد. نتایج سناریوهای قیمتی آب توسط مدل اقتصادی نشان داد افزایش قیمت آب آبیاری باعث کاهش سود ناخالص محصولات زراعی در شبکه آبیاری میشود. همچنین، اعمال سناریوهای قیمتی منجر به افزایش بیکاری در منطقۀ مطالعاتی میشود. در نتیجه، قیمتهای 2490 و2731 به عنوان دو قیمت مناسب در شبکۀ آبیاری تعیین شد. در واقع، قیمتهای بیشتر به عنوان بهترین قیمتها انتخاب شدند.