شناسایی آسیبهای تربیت دینی به منظور ارائه الگوی دینپذیری مشتاقانه در دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فلسفه تعلیم و تربیت، واحد علوم وتحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه فرهنگیان اهواز، اهواز، ایران
3 استادیار،گروه تعلیم وتربیت، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف تحقیق شناسایی آسیب های تربیت دینی به منظور ارائه الگوی دینپذیری مشتاقانه در دانشآموزان متوسطه دوره دوم استان کهگیلویه و بویراحمد است.مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت در زمره تحقیقات آمیخته از نوع اکتشافی بوده که در بخش اول، به صورت کیفی و با روش پژوهش تحلیل مضمون؛ از جامعه آماری معلمان و مدیران آموزش و پرورش استان، 18 نفر (با روش نمونه گیری هدفمند) انتخاب و در فرایند مصاحبه و ساخت الگوی دین پذیری مشتاقانه شرکت نمودند. روایی در بخش کیفی نیز به صورت اعتبار سازه، روایی بیرونی و درونی رضایت بخش بوده وپایایی آن با روش اطمینانپذیری و نظر داور خارجی محاسبه گردید. در بخش دوم، به صورت کمی و با روش پژوهش توصیفی از نوع تحلیل عاملی اکتشافی انجام گرفت. جامعه آماری دانش آموزان،320 نفر(با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای) انتخاب و در فرایند تحقیق شرکت نمودند. روایی این قسمت به صورت روایی صوری از دیدگاه 5 نفر از صاحبنظران تعلیم و تربیت و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ 78/ محاسبه گردید.یافته ها: در مجموع 35 شاخص به عنوان آسیب های تربیت دینی در بین دانش آموزان شناسایی شد. در بخش کمّی نیز این شاخص ها در قالب 6 شاخص اصلی شامل ویژگی های شخصی وعاطفی- شخصی، ویژگی های فرهنگی، فقدان برنامه ریزی، خانواده و دوستان، بی توجهی به پدیده دین گریزی ، ویژگی های اقتصادی دسته بندی شدند.نتیجه گیری: اکثر معلمان و مدیران معتقدند که از تربیت دینی به نوجوانان و جوانان توجه کافی نشده است و درصد بالایی از آنان در معرض فاصله گرفتن از آموزه های دینی و دین گریزی هستند و دربارهی چرایی دیدگاه خود به مواردی چون: بی توجهی یا کم توجهی مسئولان نهادهای فرهنگی، بی تفاوتی و بها ندادن جامعه نسبت به مذهب ، سختگیری والدین در مسائل مذهبی و پر نکردن صحیح و متناسب اوقات فراغت آنان به عنوان عوامل دین گریزی در بین جوانان اشاره کردند.