محاسبه‌ی کارآیی آب در محصولات عمده‌ی کشاورزی شهرستان زابل :رهیافت تحلیل پوششی داده‌ها

نویسندگان

1 دانش آموخته، اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل.

2 دانشجوی دکتری، دانشگاه زابل.

3 استادیار دانشگاه زابل.

doi
10.22092/jwra.2014.100005
چکیده

آب یکی از نهاده‌های مهم و محدود در تولید محصولات کشاورزی به شمار می‌رود‌. هدف از مدیریت منابع آب در کشاورزی، افزایش بهره‌وری‌ تولید و بالا بردن کارآیی مصرف آب است. برای رسیدن به این منظور، در این پژوهش با استفاده از تحلیل پوششی داده‌ها، کارآیی آب مصرفی محصولات عمده کشاورزی و مزارع شهرستان زابل در سال 1390 بررسی شد. نتایج نشان داد میانگین کارآیی مزارع در شرایط بازده ثابت و متغیر نسبت به مقیاس به ترتیب 77 و 98 درصد بود.  میانگین کارآیی مقیاس 78 درصد بوده که دارای عدم کارآیی مقیاس می‌باشد. میانگین کارآیی آب آبیاری نیز در شرایط بازده ثابت و متغیر نسبت به مقیاس به ترتیب 52 و 86 درصد بود. پیشنهاد می‌شود که برای رسیدن به کارآیی کامل در محصولات گندم، جو و ذرت‌علوفه‌ای، میزان آب مصرفی، در شرایط بازده ثابت نسبت به مقیاس به ترتیب 3269، 2377 و 7539 مترمکعب به ازای هر هکتار کاهش یابد. با توجه به نتایج به نظر می‌رسد با اجرای سامانه آبیاری نوین بتوان مقدار آب مصرفی را کاهش داد.

کلیدواژه‌ها