بررسی تأثیر گسترش راه‌های روستایی بر شاخص فقر روستایی در استان‌های ایران

نویسندگان

1 استادیار گروه علم اقتصادی، دانشکده اقتصادو مدیریت، دانشگاه تبریز

2 کارشناسی ارشد توسعه اقتصادی اقتصادومدیریت دانشگاه تبریز

doi
10.22034/gp.2021.39065.2593
چکیده

پیامدهای نامطلوب اقتصادی، اجتماعی و سیاسی فقر، دولت­ها را بر آن داشته تا بهبود وضعیت فقرا را در صدر اولویت­های خود قرار دهند. از این رو برای سیاست­گذاران شناخت درست از میزان فقر و نیز بررسی چگونگی اثر­گذاری متغیرهای اقتصادی و سایر عوامل تأثیرگذار بر آن به ویژه در مناطق روستایی، اهمیت بالایی دارد. هدف این تحقیق بررسی تأثیر گسترش راه­های روستایی بر فقر در مناطق روستایی 28 استان کشور طی دوره 1395-1380، با استفاده از ریز داده­های طرح هزینه درآمد خانوار می­باشد. برای این امر ابتدا شاخص فقر سن برای مناطق روستایی کشور به تفکیک استان­ها محاسبه شده­ است. این شاخص نشان می­دهد، فقر در سال­های انتهایی دوره مورد بررسی برای کل کشور و نیز اکثر استان­ها افزایش یافته­است. طبق نتایج، استان سیستان ­و­ بلوچستان بدترین وضعیت فقر را در میان 28 استان کشور داشته و استان تهران دارای وضعیت مطلوبی بوده و پایین­ترین سطح فقر را داراست. نتایج تخمین­ها نشان می­دهند که در کوتاه­مدت، توسعه راه­های روستایی نمی­تواند روی فقر تأثیر­گذار باشد ولی در بلندمدت می­تواند روی فقر تأثیر معکوس داشته ­باشد، به­طوری­که سبب کاهش فقر شود.