سنجش میزان رضایت‌مندی ساکنان شهری از وضعیت مبلمان شهری (مطالعۀ موردی: مناطق پنج‌گانۀ شهر زاهدان)

نویسندگان

1 دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه آزاد سمنان

2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان

3 استادیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه زابل

4 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان

doi
10.22059/jurbangeo.2018.252274.865
چکیده

هدف اصلی برنامه‌ریزی شهری ارتقای کیفیت زندگی و ایجاد محیطی آرام و جذاب برای شهروندان است. در این میان، مبلمان شهری یکی از مهم‌ترین عناصر محیط شهری است که به شکلی وسیع با مفهوم امکانات زندگی، رفاه و روابط اجتماعی مرتبط می‌شود و می‌تواند بسترساز تقویت کیفیت زندگی شهروندان باشد. با توجه به اهمیت موضوع، در این پژوهش مؤلفه‌های مبلمان شهری (کیفیت محیط، جانمایی صحیح مبلمان، تناسب و زیبایی و ساختار ناموزون شهری) و تأثیر آن بر سطح رضایت‌مندی شهروندان شهر زاهدان بررسی و تحلیل شده است. پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی و کاربردی است که داده‌های آن به‌کمک مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی (ابزار پرسشنامه) گردآوری شده است. جامعة آماری آن نیز شامل ساکنان شهر زاهدان در سال 1395 (587.730 نفر) است. همچنین حجم نمونه با فرمول کوکران، 323 نفر محاسبه شده و به روش تصادفی ساده برحسب جمعیت مناطق توزیع شده است. به‌منظور حصول تصویر کلی سطح ارزیابی شهروندان از مؤلفه‌های چهارگانة مبلمان شهری، از آزمون T تک‌نمونه‌ای استفاده شد. برای بررسی ارتباط متقابل عامل‌های مبلمان شهری و شاخص رضایت‌مندی نیز محاسبة ضریب هم‌بستگی پیرسون برای هر زوج از عامل‌ها و شاخص رضایت‌مندی صورت گرفت. براساس نتایج مطالعه، میانگین عددی عامل‌های چهارگانة مبلمان شهری پایین‌تر از میانگین مفروض آزمون (عدد 3) است. همچنین رابطة معنادار مثبتی میان عوامل مبلمان شهری و شاخص رضایت‌مندی وجود دارد. در پایان به‌منظور سطح‌بندی مناطق پنج‌گانة شهر زاهدان از نظر مؤلفه‌های رضایت از مبلمان شهری و تعیین مطلوب‌ترین منطقه، از مدل ویکور استفاده شد که نتایج آن نشان می‌دهد مناطق 1 و 3 شهر زاهدان با ضریب 036/0 و 000/1 به‌ترتیب در بهترین و بدترین وضعیت از نظر شاخص‌های مبلمان شهری قرار دارند.