شناسایی ژنتیکی و طبقه بندی آرتمیای ایران با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره

doi
10.22103/jab.2015.1138
چکیده

در این پژوهش، تنوع ژنتیکی جمعیت آرتمیا اورمیانا و آرتمیا فرانسیسکانا­ی موجود در ایران با استفاده از 5 جفت آغازگر ریزماهواره­ای (Af-B105TAIL، Af-A136، Apdq03TAIL، Apdq04TAIL و Apdq05TAIL) ویژه­ی آرتمیا فرانسیسکانا و آرتمیا پارتنوژنتیکا بررسی شد. DNA ژنومی 50 سیست آرتیمیا از هر جمعیت به صورت انفرادی و با روش گلوله­ی داغ استخراج شد. محصولات PCR با استفاده از 5 جفت آغازگر با موفقیت تکثیر و فرآورده­ها­ی حاصل بر روی ژل پلی اکریل آمید واسرشته­ساز 6% الکتروفورز شده و با روش نیترات نقره رنگ آمیزی گردیدند. تمامی جایگاه­ها چند­شکل بودند. میانگین تعداد آلل­ها و محتوا­ی اطلاعات چند شکلی (PIC) برای جمعیت آرتمیا فرانسیسکانا و آرتمیا اورمیانا به­ترتیب برابر با 3، 5428/0 و 5/2، 3833/0 بود. در آرتمیا اورمیانا تمامی جایگاه­ها در تعادل هاردی-وینبرگ قرار داشتند، در حالی که در آرتمیا فرانسیسکانا تنها جایگاه Af-A136 در تعادل هاردی-وینبرگ قرار داشت. میانگین هتروزیگوسیتی مورد انتظار برای آرتمیا فرانسیسکانا و آرتمیا اورمیانا به­ترتیب 6209/0 و 4531/0 محاسبه شد. دندروگرام فیلوژنتیکی در داخل جمعیت­ها براساس فاصله­ی ژنتیکی و با استفاده از روش UPGMA ترسیم گردید. براساس تعداد آلل­ها و فراوانی آنها در جمعیت آرتمیا­ها­ی مورد بررسی می­توان دریافت که این جمعیت­ها از ترکیب ژنتیکی مناسبی برخوردار هستند.