مقایسه اثربخشی آموزش مهارتهای معنوی و مهارتهای شناختی- اجتماعی بر پرخاشگری در دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش مقایسه اثربخشی آموزش مهارتهای معنوی و مهارتهای شناختی- اجتماعی بر پرخاشگری در دانشآموزان بود.مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع طرح پیشآزمون- پسآزمون – پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام دختران دانش آموز پایه پنجم و ششم دوره ابتدایی منطقه 2 آموزش و پرورش شهر تهران به تعداد 234356 نفر بود که در سال تحصیلی 98-1397 مشغول به تحصیل بودند. 51 دانشآموز به روش خوشهای چندمرحلهای انتخاب شد و به صورت تصادفی در 3 گروه (هر گروه 17 نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه پرخاشگری رابطهای و آشکار شهیم (1385) بود. برای تحلیل دادهها از روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد. در پژوهش حاضر گروه آزمایشی اول، تحت 12 جلسه 90 دقیقهای آموزش مهارت شناختی- اجتماعی؛ گروه دوم آزمایشی، تحت 12 جلسه 90 دقیقهای آموزش مهارت معنوی قرار گرفتند و گروه گواه مداخلهای دریافت نکرد.یافته ها: یافتهها نشان داد آموزش مهارتهای معنوی پرخاشگری جسمانی (68/6=F)، پرخاشگری رابطهای (55/5=F) و پرخاشگری واکنشی (30/21=F) را در سطح معناداری 01/0 کاهش داد. آموزش مهارتهای شناختی- اجتماعی پرخاشگری جسمانی (44/3=F) را در سطح 05/0 و پرخاشگری رابطهای (13/18=F) و پرخاشگری واکنشی (71/32=F) را در سطح معناداری 01/0 کاهش داد.نتیجه گیری: تفاوت اثر دو شیوه آموزش بر پرخاشگری رابطهای (63/4=F) در سطح 05/0 معنادار بود. پیشنهاد میشود آموزش مهارتهای شناختی- اجتماعی و معنویت درمانی در طول سال تحصیلی به عنوان یک واحد درسی به دانش آموزان تدریس شود.