تدوین اصول طراحی محلهی دوستدار کودک با رویکرد تقویت حس اجتماعی کودکان (نمونهی موردی: محلهی رشدیه تبریز)
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده عمران و شهرسازی، موسسه آموزش عالی سراج، تبریز، ایران
doi
10.22034/gp.2020.39369.2604چکیده
رشد اجتماعی و شکلگیری حس اجتماعی در کنار سایر ابعاد رشد اجتماعی کودکان از اهمیت بهسزایی برخوردار است. فرآیند اجتماعی شدن در کودکان به صورت واضح از هم بازی شدن با همسالان خود در عرصههای عمومی محیطهای مسکونی شروع به شکلگیری میکند. هدف این پژوهش تدوین اصول طراحی محلهی دوستدار کودک براساس تقویت حس اجتماعی در آنها است. جهت تدوین اصول مورد نظر این پژوهش با روش کیفی و اتخاذ پارادیم واقعیتگرایی و تاکید بر ابعاد عینی محیط ابتدا به ارزیابی محله بر اساس دیدگاه کودکان و والدین پرداخت. سپس بر اساس نظرات آنها و چارچوب نظری تدوین شده به ارائهی اصول طراحی محلهی دوستدار کودک بر اساس حس اجتماعی اقدام کرد. نمونهی آماری شامل 60 کودک و 25 والدین شد. روش گردآوری اطلاعات به روش میدانی و با تکنیکهای مصاحبه، پرسشنامه و مشاهدهی مستقیم صورت گرفت. نتایج این پژوهش نشان میدهد جهت ایجاد یک محلهی دوستدار کودک جهت افزایش حس اجتماعی بایستی تمام ابعاد طراحی شهری به نوعی در فرآیند طراحی مورد توجه قرار گیرد.
