پایدارسازی محلی کلاسی از سیستمهای غیرخطی سوئیچ ضربهای با محدودیت نُرم سیگنال کنترل: رویکرد نامساویهای ماتریسی
نویسندگان
1 گروه برق - دانشکده مهندسی - دانشگاه فردوسی مشهد
2 گروه برق - دانشکده مهندسی - دانشگاه فردوسی مشهد
3 گروه برق - دانشکده مهندسی - دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
این مقاله، پایدارسازی کلاسی از سیستمهای غیرخطی سوئیچ ضربهای با محدودیت نُرم سیگنال کنترل را مطالعه میکند. بهدلیل همین محدودیت، تنها کافی است که شرایط پایداری و فرضیات مربوط به دینامیکهای غیرخطی بر روی یک زیرفضای شامل مبدأ برقرار باشند. البته، این فرضیات بهگونهای است که اغلب سیستمهای واقعی را پوشش میدهد. هدف در این مقاله، طراحی سیگنالی است که بتواند همگرایی نمایی مسیرهای حالت به یک کران غایی بهاندازه کافی کوچک را در حضور نایقینیها تضمین نماید. لذا در ابتدا، برای یک سیستم کلی غیرخطی، شرایطی ارائه میشود که تضمینکننده همگرایی همه مسیرهای حالت شروعشده از یک زیرفضای جذب به یک کران غایی است. این شرایط برحسب یک تابع لیاپانوف مشترک و حداقل زمان توقف بوده و تنها کافی است بر روی زیرفضای جذب برقرار باشد. در بخش دوم، با استفاده از تابع لیاپانوف تربیعی و بهرهگیری از فیدبک حالت، شرایط بیانشده در بخش اول، بهصورت مجموعهای از نامساویهای خطی یا دوخطی بازنویسی میشود. همچنین یک مسأله بهینهسازی ارائه میگردد که با حل آن، علاوهبر تعیین پارامترهای سیگنال کنترل، بزرگترین ناحیه همگرایی و کوچکترین کران غایی بهدست میآید. در نهایت، چند مثال شهودی بهمنظور نشاندادن کارایی روش پیشنهادی ارائه شده است.