بررسی توانایی مدل Dyna-CLUE در تحلیل و پیش‌بینی الگوهای آتی کاربری اراضی در حوضۀ آبخیز سیمینه‌رود

نویسندگان

1 دانش ‏آموختۀ دکتر‌ی علوم و مهندسی آبخیز، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران

2 استادیار، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران

3 استاد، دانشکدۀ مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

4 دانشیار، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران

5 استاد، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران

6 پژوهشگر، مؤسسۀ Meteorologie, Freie Universität، برلین

doi
10.22059/ije.2020.309703.1381
چکیده

تغییر کاربری اراضی، نتیجۀ تعامل پیچیده بین بسیاری از فرایندها هستند. به‌منظور درک این پویایی‌ها، مدل‌های بسیاری در دهه‌های اخیر تولید شده‌اند. مطالعۀ حاضر با به‌کارگیری تصاویر ماهواره‏ای Landsat و استفاده از الگوریتم طبقه‏بندی حداکثر احتمال، به بررسی الگوی کاربری اراضی حوضۀ آبخیز سیمینه‌رود در سال‏های 1379، 1384، 1389 و 1396 پرداخته و سیر تبدیلات تاریخی آنها را مشخص می‌کند. در نهایت، سناریوهای مختلف تغییرات کاربری اراضی در سال 1419، با بهره‌گیری از آخرین نسخۀ موجود مدل Dyna-CLUE ‌بررسی شده است. نتایج حاصل از مدل‌سازی بیانگر کارایی مدل Dyna-CLUE در تحلیل و پیش‌بینی الگوهای کاربری اراضی در سطح حوضه‌ای بوده و ضرایب واسنجی و اعتبارسنجی آن در سال‌های 1384 و 1389 به‌ترتیب 84/0 و 69/0 است. تحلیل تغییرات کاربری اراضی طی سال‌های 1379 تا 1396 نشان داده که بیشترین تغییر، تبدیل اراضی مرتعی به کشت آبی است؛ به طوری که حدود 343 کیلومترمربع از اراضی مرتعی (معادل 13 درصد) کاهش یافته و اراضی کشاورزی آبی حدود 127 درصد رشد داشته است. همچنین، آرایش مکانی کلاس‌های کاربری اراضی در سال 1419 در قالب سه سناریوی خوش‌بینانه، بدبینانه و ادامۀ روند گذشته بررسی و خروجی‏های آن نشان داده است که الگوی آتی غالب کلاس‌های کاربری اراضی منطقه نسبت به الگوهای فضایی تاریخی تغییر زیادی نکرده و پیشروی به‌صورت مجاورتی بوده است. نتایج مطالعۀ حاضر می‌تواند به‌عنوان ابزاری کارآمد، برنامه‌ریزان محیط ‌زیست را در تجهیز مدیریتی زیرساخت‌های آتی حوضۀ سیمینه‌رود یاری دهد.