تأثیر نشاکاری بر عملکرد پنبه و کارآیی مصرف آب آبیاری
نویسندگان
1 محقق موسسه تحقیقات خاک و آب.
2 عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان.
3 عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان.
doi
10.22092/jwra.2014.100032چکیده
با توجه به محدودیت منابع آب در بیشتر مناطق کشور، از جمله استان اصفهان که در آن کشت پنبه انجام میگیرد ولی زمان کاشت آن مقارن با دورة حساس رشد غلات میباشد، ابداع و استفاده از تکنیک هایی که بتوان تا حد امکان از منابع موجود حداکثر استفاده را نمود ضرورت مییابد. کشت نشایی و انتقال آن به زمین اصلی در زمان مناسب یکی از روشهای صرفه جویی و استفاده بهینه از آب است. این تحقیق درایستگاه تحقیقات کشاورزی رودشت و به صورت فاکتوریل و در قالب بلوک کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. فاکتورها شامل دو روش آبیاری کرتی و شیاری و چهار زمان کاشت(نشاء) در زمین بود. نتایج نشان داد که تاریخ کاشت بر آب مصرفی، عملکرد وش، کارآیی مصرف آب آبیاری، تعداد غوزه در بوته و وزن ده غوزه تأثیر گذار بود. همچنین روش آبیاری بر همه پارامترهای فوق تأثیر گذار بود ولی بر تعداد غوزه در بوته تأثیری نداشت. در مجموع میتوان گفت که در صورت عدم امکان کشت به موقع پنبه در زمین میتوان آن را در خزانه کشت نموده و پس از 20 روز نشائ آن را به زمین انتقال داد.
