زیستحسگرهای بر پایة طیفسنجی تبدیل فوریۀ تداخل بازتابی از بستر سیلیکن متخلخل - مبانی نظری و نتایج تجربی
نویسندگان
1 بخش نانوبیوتکنولوژی، گروه مهندسی علوم زیستی، دانشکدة علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، تهران
doi
10.47176/ijpr.21.2.71092چکیده
زیستحسگرهای بر روی بستر سیلیکن متخلخل که بر پایة طیفسنجی تبدیل فوریۀ تداخل بازتابی کار میکنند، به دلیل عدم استفاده از برچسب مورد توجه ویژهای قرار گرفتهاند. در این روش، نور بر سطح سیلیکن متخلخل تابانیده شده و طرح تداخلی از تمامی پرتوهای بازتاب شده از سطوح، ثبت میشود. بعد از این که سطح سیلیکن متخلخل در معرض آنالیت زیستی قرار گرفت، آنالیت بسته به اندازهاش، بر روی سطح لایه، یا با نفوذ به درون حفرهها بر روی دیواره آنها جذب میشود. این پدیده، باعث تغییر به ترتیب در ضریب شکست فصل مشترک سطح سیلیکن متخلخل با محیط پیرامون و ضریب شکست لایه سیلیکن متخلخل میشود. در نتیجه، به ترتیب کاهش در شدت قلۀ تبدیل فوریة طرح تداخلی یا جابهجایی در مکان آن مشاهده میشود که میتواند معیاری برای سنجشهای زیستی باشد. در این مقاله، ابتدا پایههای نظری طیفسنجی تبدیل فوریه تداخل بازتابی مورد بحث قرار گرفته است. سپس جزئیات تجربی استفاده از این روش بر روی بستر سیلیکن متخلخل اصلاح شده توضیح داده شده است. در نهایت دادههای تجربی حاصل از این روش برای تشخیص پروتئین استئوکلسین، قطعهای از ژن VKORC1 و باکتری ای-کلای ارائه شده است.
