فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش اثر روش آبیاری قطره ای زیر سطحی تحت شیوه‌های مدیریتی آبیاری متناوب یک در میان (M1) و متناوب نیم در میان (M2) با شوریهای مختلف بر خاک و عملکرد گوجه فرنگی بررسی شده است. تحقیق حاضر در زمینی به مساحت تقریبی m2320 و در  30 کرت انجام شد و قطره چکانها در عمق 15 سانتی متری از سطح خاک قرار داده شد. ‌‌به‌منظور در نظر گرفتن اثر متقابل سطوح شوری و شیوه مدیریتی ( M1و M2)، از طرح آماری کرت‌های خرد شده با سه تکرار استفاده شده که در آن شیوه مدیریتی ‌‌به‌عنوان فاکتور اصلی و سطوح مختلف شوری فاکتور فرعی بود. سطوح مختلف شوری dS/m 8 ، 6 ، 4 ،2 ،68/0 (S0, S1, S2, S3, S4) بود. نتایج نشان داد که با افزایش شوری آب آبیاری عملکرد گیاه گوجه فرنگی کاهش یافته و بیش‌‌ترین و کم‌‌ترین عملکرد بترتیب مربوط به تیمار  M2S0 (ton/ha437/52) و M1S4(ton/ha363/23) می‌باشد. همچنین شیوه مدیریتی یک در میان نسبت به مدیریت نیم در میان 77/17 درصد عملکرد کمتری داشته است. میزان آب کاربردی با افزایش سطح شوری کاهش یافته و در نتیجه بازدهی مصرف آب افزایش یافته است. بیش‌‌ترین بازده کاربردآب مربوط به تیمارهای M1S4و M2S4 (‌‌به‌ترتیب kg/m378/7 و 77/7) می‌باشد. مقادیر ECe در اعماق مختلف تا عمق 90 سانتی متری نشان داد که حداکثر ECeدر اعماق مختلف در تیمار M2S4 (dS/m 36/3) رخ داده است.